Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Pisarstwo I Wypowiedzi>Własne Publikacje>Stosunek romantyków i pozytywistów do walki o niepodległość Polski

Stosunek romantyków i pozytywistów do walki o niepodległość Polski

własnych doświadczeń Streszczenie   według:nuda171    
ª
 
Romantycy wyznając hasła swojej epoki trwającej od 1822 do 1863, czyli do wybuchu powstania styczniowego, chętnie brali udział w walce o niepodległość. Cenili sobie wolność, honor, walkę a nawet śmierć za ojczyznę. Jednak ich okres przypadł te na liczne klęski w powstaniach, a co się z tym wiąże równie liczne represje np. konfiskaty majątków, aresztowania, rozwiązywanie bibliotek i archiwów, ale przede wszystkim zsyłki na Sybir, gdzie musieli przezwyciężać swoje lęki, chłód i cierpieć za zrywy niepodległościowe. Wielu te emigrowało z przyczyn politycznych, ale nawet na chwilę poeci, pisarze nie zaprzestawali swojej działalności ku pokrzepieniu serc Polaków i walki o swój kraj. Wszędzie propagowano postawy patriotyczne. Artyści przebywający na Wielkiej Emigracji opisywali życie na wygnaniu, ale nadal miłowali swoja ojczyznę ponad wszystko i tęsknili do niej. Należeli do nich Juliusz Słowacki, Adam Mickiewicz, czy tez Cyprian Kamil Norwid, którzy nigdy nie mogli pisać wprost ze względu na cenzurę.
Gdy kraj nasz stał się mocno opóźnionym w rozwoju ekonomicznym i społecznym, powstał nowy kierunek zwany pozytywizmem (1863). Młode pokolenie zaczęło głosić nowe idee względem ratowania ojczyzny, gdy wiedziało, ze naród jest zbyt słaby by walczyć zbrojnie. Ich głównym celem była odbudowa państwa, jego rozwinięcie i walka intelektualna z zaborcami. Propagowano takie hasła jak: praca u podstaw (walka z analfabetyzmem), praca organiczna, scjentyzm (nauka to klucz do potęgi, to siła), organicyzm ( państwo jest jak człowiek, gdy jeden organ choruje - to całe państwo jest chore), emancypacja kobiet (mogły się kształcić), asymilacja Żydów i utylitaryzm, czyli użyteczność. Postawiono na rozwój społeczeństwa i tajnego szkolnictwa. Największą wagę przywiązywano do pracy, gdy była ona postawą ożywienia narodu.
Podsumowując romantycy chętnie wyznawali bezpośrednią walkę, zrywy wyzwoleńcze Polski a pozytywiści uznali pracę za najlepszą metodę rozwoju, a następnie odzyskanie niepodległości.
Opublikowano dnia: 26 lipca, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.