Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Pisarstwo I Wypowiedzi>Własne Publikacje>Problem Śmierci: Eutanazja, Aborcja, Samobójstwo, Kara śmierci część 1

Problem Śmierci: Eutanazja, Aborcja, Samobójstwo, Kara śmierci część 1

Praca naukowa Streszczenie   według:Spencer42    
ª
 
W dzisiejszych czasach na człowieka czyha wiele niebezpieczeństw które zagrażają naszemu życiu, niestety większa ich liczba jest efektem ubocznym naszej własnej aktywności na którą my sami się zgadzamy lub też inni decydują za nas samych. Owe zagrożenia o których będę tutaj pisał mają charakter globalny o których rozmawiano już od wieków. Są one rezultatem dotychczasowej działalności człowieka w skali globu i decydują bądź o dalszym trwaniu gatunku ludzkiego, o jego przetrwaniu, bądź przynajmniej o kierunku jego rozwoju i sposobie trwania. Jednym z problemów jakie chciałbym opisać w tej pracy jest problem eutanazji.
Eutanazja z gr. to „dobra śmierć” powodowane współczuciem zabicie człowieka, który cierpi i jest nieuleczalnie chory.
Eutanazja pojawiła się już u ludów wędrownych u których nie raz stosowano praktyki porzucania ludzi starych i chorowitych oraz zabijano dzieci. W starożytnej Sparcie nowonarodzone dziecko badane było przez radę najstarszych. Noworodki z wadliwą budową były zanoszone na urwisko w górach Tajgetu, zwanym Apothetai, i tam pozostawiane samotnie. Uważano, że najlepiej będzie dla takiego dziecka umrzeć niż przez całe życie cierpieć. W starożytnej Grecji samobójstwa, tak jak i pomoc przy tym oraz aborcja były traktowane jako zło konieczne . Wielu lekarzy uważało, że leczenie chorych w stanie terminalnym jest etycznie nieodpowiedzialne.
Według pewnych podań wielkim zwolennikiem eutanazji był Platon, który podobno uważał iż przedłużanie życia ludzi nieuleczalnie chorych jest bezcelowe i dlatego zalecał lekarzom zaprzestanie terapii pacjenta, który nie wykazuje dostatecznych sił witalnych. W czasach antycznych praktykowano więc na różne sposoby eutanazję. Jedynie lekarze z kręgu Hipokratesa odrzucali pomoc przy uśmiercaniu, poddając terapii również osoby nieuleczalnie chore.
Historia debaty na temat eutanazji wyraźnie wskazuje na tendencje, które uzależniają ochronę życia od przydatności społecznej człowieka i stanowi odbicie określonego światopoglądu. Godność osoby zostaje zredukowana do jej biologicznej
i ekonomicznej sprawności. Współcześnie najczęściej mówi się o litości i współczuciu wobec człowieka cierpiącego. Podkreśla się również prawo człowieka do wyboru momentu swojej śmierci.
Ze względu na podjęcie decyzji o uśmierceniu chorego, eutanazję dzieli się na:
a) Personalną - gdy o śmierć prosi chory lub jego rodzina,
b) Legalną - gdy o śmierci decyduje prawodawstwo danego państwa,
c) Aktywną- sztuczne przyśpieszenie śmierci osoby chorej lub w podeszłym wieku, d) Pasywną - zawieszenie dalszego leczenia w beznadziejnych przypadkach,
Eutanazja zakazana jest w preambule naszej Konstytucji, w pierwszym artykule Deklaracji Praw Człowieka oraz kodeksie cywilnym, nie wolno jej stosować lekarzom już od czasów Hipokratesa, którego przysięga nakazuje:
„ nikomu nawet na żądanie, nie dam śmiercionośnej trucizny, ani nikomu nie będę jej doradzał”.
Zakaz ten został powtórzony w art. 38 kodeksu etyki lekarskiej:
„ lekarz winien towarzyszyć umierającemu aż do ostatnich chwil, za pomocą właściwych czynności i środków zapewnić mu odpowiednią jakość życia, które zbliża się ku końcowi, dbać o godność chorego i wspomagać jego otoczenie. Nie ma prawa świadomie doprowadzać do jego śmierci”.
Opieka nad chorym nie polega na zadawaniu śmierci. Gdyby decyzja
o zadaniu przedwczesnej śmierci należała do prerogatyw lekarza, zaufanie ludzi obłożnie chorych, starców niezdolnych do samodzielnego życia, inwalidów szybko zostałoby zaburzone. Opieka paliatywna stanowi zatem najlepszą odpowiedź na eutanazję. Nawet, jeśli u podstaw eutanazji leżą humanitarne pobudki skrócenia cierpień człowiekowi poprzez zadanie mu śmierci, niesie to ze sobą ogromne niebezpieczeństwo eliminowania ze społeczeństwa jednostek, które tak naprawdę nie chcą rozstawać się z życiem, a jedynie w chwilach słabości spowodowanej bólem wyrażają takie życzenie.
Innym ważnym problemem jaki chciałbym tu omówić jest akceptacja dla aborcji. Jest to problem nie tylko eliminowania z życia nienarodzonych jeszcze dzieci, ale również uderza to w zdrowie niedoszłych matek. Często zabiegi aborcji doprowadzają do okaleczenia organizmu kobiety uniemożliwiając jej już na zawsze posiadanie biologicznego potomstwa, spychając na margines życia społecznego. Zdarza się też, że kobiety takie żyją z piętnem winy i z wielkim trudem wybaczają sobie, często popełniając samobójstwa.
Istnieje wiele metod wykonywania aborcji. Można je podzielić na kilka grup:
1. inwazja do macicy przez drogi rodne( np. metody interrupcji, jak łyżeczkowanie
i wysysanie)
2. zastosowanie środków farmakologicznych lub chemicznych , zabijających dziecko w stadium wczesno embrionalnym ( wkładki wewnątrzmaciczne, środki hormonalne, pigułka 486, postinor, metody immunologiczne) lub płodowym ( zatrucie roztworem soli czy wywołanie porodu za pomocą prostaglandyn, po czym prowokowanie akcji porodowej w celu opróżnienia macicy).
3. inwazja do macicy poprzez zastosowanie interwencji chirurgicznej ( np. histerotomia).
Problem prawnej dopuszczalności przerywania ciąży stanowi przedmiot debat
i kontrowersji zarówno w Polsce jak i wielu innych krajach. Dyskusja nad właściwym statusem prawnym aborcji ogniskuje w sobie cały szereg fundamentalnych sporów etycznych, filozoficznych i prawnych, sprawiających, że na całym świecie wzbudza on zainteresowanie najrozmaitszych działaczy i aktywistów obojga płci, ale bardzo wielu czołowych filozofów, etyków i prawników. Sprawa dotyczy bowiem elementu aksjologii i konstrukcji porządku normatywnego każdego społeczeństwa i z tego względu jest zbyt poważna, aby można ją było pozostawić jedynie w rękach polityków i manifestantów.

Opublikowano dnia: 04 kwietnia, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

Więcej streszczeń i recenzji użytkownika Spencer42

More
X

.