Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Pisarstwo I Wypowiedzi>Własne Publikacje>Wzorce osobowe średniowiecza- św. Aleksy, św. Franciszek i Roland cz.I

Wzorce osobowe średniowiecza- św. Aleksy, św. Franciszek i Roland cz.I

własnych doświadczeń Streszczenie   według:empiryczna    
ª
 
Każda epoka tworzy własne wzorce osobowe, charakterystyczne dla ducha swych czasów. Bohater epoki średniowiecza to przede wszystkim człowiek pobożny, wszystkie swe myśli kierujący ku Bogu.
Bardzo popularny był wtedy ideał ascety- człowieka, który dla Boga wyrzekł się wszystkich radości i przyjemności życia ziemskiego. Dobrowolnie podejmował trud fizyczny i duchowy, chcąc w ten sposób osiągnąć doskonałość i zjednoczenie się z Bogiem po śmierci. Elementami ascezy były zwykle ubóstwo, modlitwa, liczne posty. Spowodowane tymi wyrzeczeniami cierpienie oraz znoszenie wszelkich upokorzeń miało służyć zapewnieniu sobie szczęścia wiecznego po śmierci.
Idealnym ascetą był Aleksy, bohater „Legendy o św. Aleksym”. W dniu ślubu opuścił młodą żonę, rodziców i udał się na samotną wędrówkę. Według Aleksego pieniądz i możliwości, jakie daje bogactwo, mogą tylko człowieka pociągnąć do grzechu, dlatego wszystkie swe bogactwa rozdał biednym, a sam żył z jałmużny tułając się po świecie. Wędrówka była dla niego sposobem na umartwianie się. Sam wymyślał utrudnienia, żeby cierpieć jak najdotkliwiej, a tym samym jak najlepiej czcić Boga. Przyjął rolę żebraka, tułacza, bez domu, bez rodziny. Skazał się na wieczną tułaczkę, niepewność wędrowca, który nie wie gdzie dotrze i jak tam zostanie przyjęty. Chcąc uniknąć rozgłosu często zmieniał miejsca pobytu, aż w końcu przybył do domu rodzinnego. Tam nie rozpoznany przez nikogo, wyszydzany przez służbę, mieszkał całe lata pod schodami, żyjąc w nędzy. Dopiero czując zbliżającą się śmierć, napisał list, w którym wyjawił swą tajemnicę. Gdy umarł seria cudownych zdarzeń naprowadziła wszystkich na ślad świętego.
W jego postaci można odnaleźć elementy charakterystyczne dla świętości średniowiecznej. Pierwszym z nich było oczyszczenie duszy ze złych skłonności. Aleksy wyrzekając się rodziny i dotychczasowego życia w bogactwie, dokonał tego oczyszczenia. Drugi element to rozwój w duszy cnót i praktykowanie ich w heroicznym stopniu, co czynił Aleksy przez modlitwy i umartwianie. Trzecim zaś elementem są cuda, jakie miały miejsce po śmierci świętego.
„Legenda o św. Aleksym” zawiera wskazówki, jak osiągnąć zbawienie poprzez ubóstwo, prostotę i pokorę. Asceta to człowiek wyrzekający się wszystkiego, co ziemskie, ludzkie. Odwraca się od potrzeb ciała i innych ludzi. Mając na uwadze jedynie własne zbawienie zamyka się w swoim świecie cierpienia, izoluje od rzeczywistości.
Zupełnie inaczej wygląda ideał życie prezentowany przez św. Franciszka. To również postać pełna pokory, ale co najważniejsze, pełna także miłości do świata i wszelkiego stworzenia. Po nawróceniu Franciszek zmienił zupełnie swój dotychczasowy tryb życia- rozdał cały swój majątek ubogim i poszedł ślady Chrystusa, stając się jego naśladowcą. Znakiem jego świętości są stygmaty. Dla niego życie to służenie Bogu prze służbę innym ludziom i wszystkim żywym istotom. Święty wyszedł do ludzi, nie ukrywał się przed nimi. Co więcej- zgromadził wokół siebie uczniów, aby podzielić się z nimi swoją wiedzą na temat szczęśliwego życia i umożliwić innym korzystanie z niej. Wędrując po miastach głosił kazania, pomagał, radził, uczył. Wszystko to sprawiało mu radość i satysfakcję. Darzył ludzi wielką miłością, zawsze służył im pomocą. Miłość do bliźniego pozwoliła świętemu inaczej patrzeć na ludzi chorych, cierpiących i strapionych.
Swą postawą życiową św. Franciszek pokazał, że życie nie musi być ustawicznym, bolesnym oczekiwanie na śmierć, ale może być również afirmacją tego, co rodzi się z miłości i dobroci serca. Udowodnił, że można pogodzić wiarę z radością życia.

Drugą część tego tekstu znajdziesz pod poniższym adresem:
http://pl.shvoong.com/writing-and-speaki ng/self-publishing/2066179-wzorce-osobowe-%C5%9Bredniowiecza-%C5%9Bw-aleksy/
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.