Relacja autor-dzieło-tworzenie u Junga.
Na podstawie: Jung Psychologia i literatura.
Sztuka jest wrodzonym
popędem artysty. W jego życiu walczą ze sobą dwie moce:
Zwykły człowiek ze swoim dążeniem do szczęścia.
Artysta z bezwzględną pasją twórczą.
Z powodu konfliktu tych dwóch sił życie artystów jest tragiczne. Pasja twórcza pochłania najwięcej ich życiowej energii, wtedy dla pozostałej części osobowości pozostaje jej zbyt mało. Przez to artysta jest: infantylny, bezwzględny, egoistyczny, próżny itd.
Ze względu na swoją pasję artysta posiada iskrę bożą – Jung stawia artystę na równi z Bogiem.
Teraz najważniejsze: autor dzieła = matka dziecka!!!
Okres inwencyjny: dzieło rośnie w świadomości pisarza jak dziecko w łonie matki. Dzieło jest zatem żywe; dzieło = organizm!
Okres kompozycyjno-elokucyjny: dzieło zostało wydane tak, jak dziecko przyszło na świat; dzieło żyje teraz własnym życiem. Obrasta w interpretacje.
Czyli: Nieznany akt poczęcia a narodziny a dorosłe życie / „samodzielność” dzieła.
Jung mimo to pisze jednak, że dzieło tworzy artystę, nie artysta dzieło: „Nie Goethe tworzy >Fausta<, ale >Faust< Goethego”.