Ta opublikowana w 1989 roku książka zawiera model programu nauczania w
szkole specjalnej, zawierajacy najistotniejsze elementy, za które uznano wlaściwosci psychiczne i fizyczne
ucznia na danym etapie rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzenia
procesu uczenia się, cele i
treści nauczania dostosowane do potrzeb uczniów, zasady
pracy nauczyciela, oraz jego cechy i przygotowanie do pracy. Znajdują się tam również informacje dotyczace najbardziej efektywnych metod nauczania w szkole specjalnej, sposobów organizowania procesu dydaktyczno - wychowawczego, sposoby wykorzystania środowiska bazy materialnej szkół i założonych osiągnięć uczniów.
Przedstawione też zostały zasady pracy z uczniem z upośledzeniem umysłowym sformułowane przez Ottona Lipkowskiego. 1.
zasada życzliwej pomocy - bez której proces dydaktyczny pozbawiony byłby odpowiedniego klimatu wychowawczego, 2. zasada kształtowania pozytywnej atmosfery pracy - jakże istotna w świetle badań Hansa Selye i innych autorów nad stresem, 3. zasada aktywności w nauce - bowiem nic tak nie wyzwala potencjału twórczego ucznia jak możliwość aktywnego uczestniczenia w procesie dydaktycznym (polecana metoda realizacji projektu i inne metody aktywizujące), 4. zasada indywidualizacji - związana z dostosowaniem wszystkich aspektów procesu dydaktycznego do możliwości psycho - fizycznych ucznia, 5. zasada dominacji wychowania - co jest zrozumiałe w sytuacji gdy osoby z upośledzeniem nader często pochodzą ze środowisk niewydolnych wychowawczo, 6. zasada dostosowania treści kształcenia do potrzeb każdego ucznia - dobór treści w kształceniu specjalnym powinien uwzględniać bliskość tematyczną iopierać sięna konkretach (wobec zaburzeń myślenia abstrakcyjnego u tych dzieci). To publikacja przydatna zarówno dla studentów, jak i nauczycieli o różnej długości stażu pracy w szkole. Godna polecenia ze względu na konkretność przekazu i obrazowość treści.
Więcej streszczeń na temat Podstawy ksztalcenia specjalnego