Jeżeli komuś wydaje się, że najważniejsze jest to co mówi, a przekazać swój stosunek do czegoś lub kogoś można jedynie słowami,
to jest w błędzie.
Niewiele osób zdaje sobie z tego sprawę, ale według badań, podczas rozmowy jedynie 8% komunikacji to treść wypowiedzi. Około 37% to ton głosu pozwalający nie tylko zaakcentować ważniejsze fragmenty wypowiedzi, ale także poprzez intonacje wyrazić np. swoją dezaprobatę. Najwięcej, bo aż 55%, przekazujemy sobie nawzajem poprzez mimikę, postawę i gesty. Większość z nas czyta z mowy ciała nieświadomie, jednak istnieją kursy pomagające poznać nie tylko te podstawowe, ale także mniej znane gesty, które pomagają w życiu codziennym i pracy. Umiejętność ta jest przydatna zwłaszcza przy negocjacjach i ważnych rozmowach.
W normalnej rozmowie 30%-60% czasu to kontakt wzrokowy, który jest niesamowicie istotny i pozwala zbudować „więź” między rozmówcami. Poniżej 30% możemy podejrzewać, że nasz rozmówca coś ukrywa,
natomiast powyżej 60%
świadczy o zainteresowaniu drugą osobą. Gdy osobie, z którą rozmawiamy rozszerzają się źrenice po usłyszeniu naszej propozycji, znaczy to, że jest nią zainteresowany, wydaje mu się atrakcyjna i zadowalająca, natomiast zwężenie źrenic świadczy o braku zainteresowania.
Jak możemy okazać swoją otwartość? Nic prostszego. Gdy wyciągamy otwarte dłonie w stronę rozmówcy pokazujemy mu, że jesteśmy szczerzy i nie mamy nic do ukrycia. Pozycję otwartą możemy zaznaczyć także poprzez rozpiętą marynarkę lub kurtkę (luz)
Natomiast o dystansie, pewnego rodzaju zamknięciu się w sobie świadczy zapięta marynarka lub dosyć często spotykane skrzyżowanie rąk (co ciekawsze gest ten jest zaraźliwy).
Złożonym „procesem” w mowie ciała, możemy nazwać gesty, które pozwalają nam zauważyć w jaki sposób ocenia nas rozmówca. O ocenie krytycznej świadczyć może: odchylenie się rozmówcy do tyłu (na krześle), trzymanie palca na policzku, czy podparcie ręki na biurku/stole. Gdy ktoś pochyla głowę na bok, świadczy to o jego zainteresowaniu. Drapanie się w podbródek, czy gryzienie oprawki okularów daje nam znać, że osoba nad czymś się zastanawia. Spojrzenie znad okularów jest oceną negatywną, a rzucenie nimi na stół świadczy o oburzeniu i zdenerwowaniu. Natomiast jeżeli rozmówca zapali papierosa najprawdopodobniej chce jak najszybciej skończyć temat i przejść do następnego.
O gotowości do działania powiedzą nam takie gesty jak dłonie szeroko oparte na biurku, ręce na biodrach, siedzenie na brzegu krzesła lub dłonie szeroko oparte na biurku i następujące po tym wstanie z krzesła.
Nasze niezdecydowanie (niekorzystne np. przy negocjacjach) może zdradzić dotykanie oparcia krzesła przed zajęciem miejsca, gryzienie długopisu, bawienie się kciukami lub (charakterystyczny dla kobiet) powolny ruch ręki do szyi.
O napięciu świadczy krótki, urywany oddech, nieartykułowane dźwięki (eee...aaaa...), zaciśnięte ręcę, dotykanie szyi, zabawa długopisem, czy czochranie włosów
O pewności siebie (co jest pomocne np. przy rozmowach o pracę) świadczyć będzie głównie brak gestów negatywnych, co jest trudną sztuką, ale także złożone ręce (jak do pacierza), a także tzw. Postawa autorytarna- broda do góry, ręce złożone z tyłu
Nerwowość (będąca często zgubna) okazuje się poprzez pokasływanie, chrząkanie, trzymanie się za ucho, zakrywanie ust ręką... Najłatwiej zauważyć można te gesty u uczniów podczas prac pisemnych, chwilę przed próbą ściągania.
Znudzenie łatwo rozpoznaje zapewne każdy z nas- głowa na dłoni, półotwarte oczy, puste spojrzenie, rysowanie
Dosyć łatwo także rozpoznać uczucie sympatii- ręce na piersi, przybliżenie do rozmówcy, kontakt przez dotyk.
Opisane gesty łatwo zauważyć w życiu codziennym- w domu, w pracy, na ulicy, w szkole, na uczelni. Zazwyczaj nie zwracamy na nie uwagi i odbieramy podświadomie, natomiast zachęcam do zapoznania się bliżej z mową ciała, gdyż jest to umiejętność pomocna i nieżadko doceniana przez pracodawców.