Symbolika środka w większości wypadków pozwala zrozumieć tradycyjny stosunek do „przestrzeni, w której się żyje”.
·
Góra kosmiczna należy do symboli wyrażających związek między niebem a ziemią, musi zatem znajdować się w środku świata. W licznych kulturach jest mowa o takich właśnie górach umiejscowionych w środku świata, chociażby Garizim w Palestynie jest określana mianem „pępka świata”. Góra święta – Axis mundi, łącząca ziemię z niebem jest najwyższym punktem świata, zatem kraj, który ją otacza jest również najwyższym krajem (dlatego Palestyna nie została zalana przez potop – wg tradycji hebrajskiej).
· Także święte miasta i sanktuaria znajdują się w środku świata
· Świątynie są replikami góry kosmicznej i tym samym stanowią szczególną więź między ziemią a niebem. A ich fundamenty sięgają głęboko dolnych regionów.
· Stolica doskonałego władcy chińskiego znajduje się w środku świata. W dniu letniego przesilenia dnia z nocą, w południe zegar nie powinien rzucać cienia. Podobna symbolika została zastosowana w świątynie jerozolimskiej (skała, an której ją zbudowano to „pępek świata”), także w Iranie(podobnie jak serce, ten „kraj irański jest ponad inne kraje, gdyż znajduje się w środku świata”.
Prawdziwy świat znajduje się zawsze „pośrodku”, w centrum, ponieważ tam właśnie dokonuje się przeskok między poziomami, łączność między trzema sferami kosmicznymi. Społeczeństwa prawspółeczesne starały się żyć jak najbliżej środka, dla nich kraj w którym żyli znajdował się właśnie pośrodku świata. Ponadto uważano, że domy mieszkalne znajdowały się w środku świata i na skalę mikrokosmosu odtwarzały wszechświat.
Środkiem świata jest również sanktuarium, znajdowało się w mieście i wystarczyło wejść do środka by być nawiązać łączność z bogami.
Homo religiosus odczuwał stałą potrzebę przebywania w środku i tak np.: Achilopowie wszędzie zabierali ze sobą święty łup, aby nie oddalić się od środka i nie stracić łączności ze światem nadziemskim.
Człowiek społeczeństwa tradycyjnych doznaje potrzeby istnienie stale w świecie pełnym i uporządkowanym, w Kosmosie. Środek to właśnie miejsce, w którym dokonuje się przeskok między poziomami, gdzie przestrzeń staje się światem.
Na wyspie Bali ludzie przystępując do założenia nowej wioski, szukają naturalnego skrzyżowania, czyli punktu przecięcia dwóch dróg pod kątem prostym. Po środku wioski pozostawia się puste miejsce, na którym później stanie dom kulturowy.