Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Nauki Społeczne>Leczenie farmakologiczne choroby Alzheimera -inhibitory cholinesterazy

Leczenie farmakologiczne choroby Alzheimera -inhibitory cholinesterazy

artykułu Streszczenie   według:Nursie     Autor : nursie
ª
 

Leczenie farmakologiczne choroby Alzheimera

Dostępne jest obecnie kilka leków, działających na objawy choroby, jednak niestety mających jedynie niewielki wpływ na jej pochodzenie. Przyjmowanie tych lekarstw na pewien okres poprawić może stan chorego, ale choroba postępuje nadal.

Działanie tych leków opiera się na założeniu, że przyczyna upośledzenia funkcji poznawczych w przebiegu tej choroby są dysfunkcje w układach neuroprzekaźnikowych w mózgu: nadmierne pobudzenie w układzie glutaminergicznym oraz niewydolność przekazywania sygnałów w układzie cholinergicznym.


Układ cholinergiczny odpowiada za uwagę, tworzenie śladów pamięciowych oraz ich przywoływanie. Zaburzenia w tym układzie prowadzą do otępienia.

Leki z grupy inhibitorów cholinesterazy pomagają zwiększyć przekaźnictwo w układzie cholinergicznym poprzez hamowanie działania enzymów, które rozkładają neuroprzekaźnik acetylocholiną, co prowadzi do podwyższenia jej poziomu.

Badania wykazały, że u około 20% chorych leki te mogą zatrzymać postępowanie choroby do 2 lat, ale nie powodują odwrócenia procesu degeneracji.

Leki z grupy inhibitorów cholinesterazy, które zarejestrowane są do leczenia choroby Alzheimera o nasileniu lekkim oraz umiarkowanym to:

- riwastygmina ( Exelon, Exelon TTS, Nimvastid )

- donepezil ( Aricept, Donepex, Cogiton, Yasnal )

- galantamina ( Reminyl )

Donepezil oraz Exelon TTS to leki stosowane raz na dobę. Rywastygmina ( kapsułki albo syrop ) i galantamina są stosowane dwa razy dziennie. Rywastygminę w postaci plastrów ( przezskórnie, transdermalnie ) przyklejamy raz dziennie. W tym samym miejscu na ciele przyklejamy plasterek dopiero po upływie 2 tygodni. Lek zawarty w plastrze działa przez 24 godziny.

Objawy przedawkowania leków to: nudności, biegunka, wymioty, halucynacje, wolniejsza praca serca, nadciśnienie tętnicze.

Zalecane jest podawanie maksymalnej dawki tolerowanej przez organizm – w ramach dawki terapeutycznej – gdyż jest lepsza skuteczność gdy przyjmowane są większe dawki.

Włączanie każdego z tych leków musi odbywać się powoli, zaczynamy od najniższej dawki i stopniowo ją podwyższamy aby przyzwyczaić organizm i zapobiec pojawieniu się działań ubocznych.

Działąnia uboczne pojawiają się najczęściej na początku stosowania leku i podczas zwiększania dawki.

Każdy z inhibitorów cholinesterazy ma podobną skuteczność. Różnice pojawiają się raczej w tolerancji działań ubocznych , które wywołują, a także interakcji z innymi lekami przyjmowanymi przez chorego.

Ponieważ inhibitory cholinesterazy mogą przyczynić się do pogorszenia przebiegu innych chorób należy poinformowac lekarza o chorobach współistniejących i o przyjmowanych lekach – także tych dostępnych bez recepty.

Najczęściej pojawiającym się objawem niepożądanym są zazwyczaj łagodne i przejściowe zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego. Gdy pojawią się nudności , wymioty, czy bóle głowy i utrzymują się dłużej trzeba zmniejszyć dawkę leku, a nawet odstawic na parę dni i ponownie powoli go włączć.

W przypadku nietolerancji lub braku skuteczności pierwszego stosowanego inhibitora cholinesterazy wart spróbować wziąć kolejny lek z tej grupy. Jeśli jednak wystąpiły objawy niepożądane typu napad padaczki, duszność, krwawienie z przewodu pokarmowego czy bradykardia – nie należy tego robić.

Przeciwwskazaniem ( lub ograniczeniem w stosowaniu ) w przypadku riwastygminy, donepezilu i galantaminy są: choroba wrzodowa,arytmia, bradykardia, ciężka choroba wątroby, niewydolność serca, astma oskrzelowa, padaczka, zaburzenia oddawania moczu.

Choć powyższe leki są wskazane do leczenia łagodnej i umiarkowanej fazy otępienia decyzję o zaprzestaniu ich podawania trzeb podjąć indywidualnie dla każdego chorego na podstawie oceny dotychczasowego przebiegu choroby i leczenia.

Może bowiem być tak, że odstawienie leku pogorszy stan chorego i jego funkcjonowanie, więc rozsąde jest kontynuowanie podawania leku gdy lekarz oraz opiekun widzą tego efekty.


Lekarz oceni skuteczność danego leku po upływie kilku miesięcy od momentu jego włączenia.

Opublikowano dnia: 27 marca, 2013   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.