Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Nauki Społeczne>Pojęcie RODZINY i WYCHOWANIA w literaturze pedagogicznej

Pojęcie RODZINY i WYCHOWANIA w literaturze pedagogicznej

artykułu Streszczenie   według:wiartel     Autorzy: Rataj;
ª
 
POJĘCIE RODZINY Rodzina jest stara „jak świat”[1]. W niej wzrastamy, dojrzewamy, znajdujemy ciepło i oparcie. Szczęśliwi ci, którzy ją mają bo dobra rodzina to skarb nie do przecenienia. W momencie narodzin jesteśmy włączani w sieć więzi zwaną „rodziną pochodzenia[2]”. Składają się na nią rodzice, dziadkowie i ich krewni. W chwili, gdy dorastamy rodzi się w nas potrzeba założenia swojego własnego gniazda. Poprzez zawarcie związku małżeńskiego i narodziny dzieci tworzymy drugą rodzinę zwaną „ rodziną prokreacji[3]”. Poprzez wprowadzenie do rodziny nowego członka- dziecka- spada na jej barki olbrzymia odpowiedzialność, jakim jest wychowanie. Zaspokajanie tylko potrzeb bytowych i uczuciowych dziecka nie ukształtuje go na dobrego, sprawiedliwego człowieka kierującego się na co dzień kodeksem moralnym. WYCHOWANIE Wychowanie jest procesem niezwykle trudnym i skomplikowanym. Sięga do wszystkich sfer życia i działalności dzieci i młodzieży. Wychowanie to proces świadomego, celowego kształtowania osobowości ludzi, uwarunkowane przez podłoże przyrodnicze i społeczne.[4] Młody człowiek już od najmłodszych lat wszędzie jest poddawany wychowaniu- w domu, w środowisku rówieśniczym, w przedszkolu a później w szkole. Wychowanie odbywa się nie tylko poprzez naukę i wpajanie zasad moralnych. Także w trakcie zabawy dziecko jest poddawane wychowaniu. Od chwili urodzenia człowiek zostaje poddany skomplikowanym zabiegom wychowawczym. Opieka matki i kontakty z rodziną, obcowanie z zespołami rówieśników i z ludźmi dorosłymi, uczestnictwo w zabawie i pracy, podleganie wpływom szkoły i placówek oświatowych, korzystanie z książek, czasopism, radia, telewizji, teatru, muzeum i innych instytucji – to wszystko oddziałuje z ogromną siłą na młodego człowieka, wprowadzając go w świat kultury i dążeń społecznych, przekazując historyczne osiągnięcia i doświadczenia gatunku ludzkiego oraz przysposabiając do kontynuowania i wzbogacania dorobku społeczeństwa.[5] W różnych okresach życia różne czynniki wywierają wpływ na osobowość i postępowanie człowieka. Inaczej bowiem myśli i odbiera świat w wieku dziecięcym, przedszkolnym i wczesnoszkolnym, a inaczej jako uczeń szkoły średniej czy student, gdy jego moralność i system wartości jest już w jakimś stopniu ukształtowany. Dużym problemem jest to iż każdy czynnik kontroli zewnętrznej[6] może nieść ze sobą inny przekaz, inny system wartości i wymagania. Dobrze jest gdy uzupełniają się one nawzajem. Jeżeli jednak przesłania ich są różne, może zrodzić się w wychowywanym konflikt. W przypadku działania wpływów rozbieżnych dziecko poddaje się tym silniej wpływowi danego czynnika, im bardziej czuje się z nim emocjonalnie związane i im istotniejsze są potrzeby, w których zaspokajaniu ten czynnik uczestniczy.[7] WYCHOWANIE W RODZINIE W procesie wychowania ogromną rolę odgrywa rodzina, która jest pierwszym wzorcem i przekaźnikiem norm i zachowań.
To właśnie z domu rodzinnego młody człowiek wychodzi do świata już z pewnym bagażem doświadczeń. Przygotowanie dziecka do życia poza domem rodzinnym jest jednym z najdonioślejszych zadań rodziny. Do rodziny należy zadanie wpojenia dziecku określonych norm i wartości, wyrobienie w nim pewnych pozytywnych i pożytecznych nawyków, życzliwości, szczerości, prawdomówności. Ważne jest także rozwinięcie ambicji, np. do zdobywania wykształcenia. Rodzina, która potrafi umiejętnie wykonywać swe zadania rodzicielskie, jest w stanie zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa, wybudować u niego poczucie własnej wartości i nadać kierunek jego zamierzeniom. Dla małego dziecka jest ona szczególnie cenna, ponieważ pośredniczy między światem „domu” a światem „zewnętrznym”. Łagodzi i przetwarza wszelkie nieprawidłowości, zagrożenia i obawy i tym samym wpaja dziecku określone wartości kierując się przykładami spoza środowiska rodzinnego. Bardzo istotne w tym procesie są relacje panujące w domu, szczególnie relacje pomiędzy rodzicami. Rodzice są dla dziecka pierwszymi dawcami wszelkich uczuć. Sposób w jaki przejawiają miłość względem siebie oraz względem dzieci, jest bardzo ważny w kształtowaniu emocjonalnej atmosfery w rodzinie. Jeśli rodzice kochają się nawzajem, dziecko kocha oboje rodziców, jeśli rodzice się kłócą lub nienawidzą, dziecko zmuszone jest „opowiedzieć” się za jednym z rodziców, a drugie z nich odrzucić. Jest to sytuacja przeżywana przez dziecko bardzo ciężko, ponieważ musi ono przygotować się na utratę miłości tego spośród rodziców, które odrzuca.[8] Dziecko obserwuje rodziców i stara się ich naśladować. Relacje pomiędzy nimi również są przez dziecko „podchwytywane” i mogą znaleźć swe odzwierciedlenie w jego przyszłym życiu z partnerem. [1] J. Rembowski, Rodzina jako system powiązań,[w:] Rodzina i dziecko, pod red. M. Ziemska, PWN, Warszawa 1979, s. 127. [2] Tamże, s. 127. [3] Tamże, s. 127. [4] M. Rataj, Szkoła- dzieci- rodzice, Warszawa 1979,s. 17. [5] Tamże, s. 28 [6] Mowa tu o rodzinie, szkole, rówieśnikach, itp. [7] Tamże, s. 23. [8] J. Rembowski, Rodzina jako system powiązań,[w:] Rodzina i dziecko, pod red. M. Ziemska, PWN, Warszawa 1979, s. 132. Napisz swoje streszczenie tu.
Opublikowano dnia: 28 czerwca, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    rodzina Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    nowe definicje wychowania Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.