Prawidłowe funkcjonowanie łańcucha transportu
kombinowanego wymaga właściwego funkcjonowanja terminali przeładunkowych, które
stanowia centra obsługi przewozu ładunków o szerokim zakresie usług zwiazanych z przewozami. W terminalu znajdują się biura operatorów traqnsportowych, spedytorów, przedsiębiorstw magazynowych oraz różnych służb administracyjnych (celne, weterynaryjne, kontrolne itp.).
Wszelkie formalne zasady funkcjonowania transportu
kombinowanego oraz infrastruktury reguluje umowa AGTC. Określa ona ważniejsze linie transportu kombinowanego oraz obiekty towarzyszące (terminale, punkty graniczne, porty itp.) mające istotne znaczenie dla prowadzenia przewozów kombinowanych. Umowa określa ównież charakterystyki techniczne, jakim powinny odpowiadać szlaki komunikacyjne przewozów kombinowanych. Precyzuje również wymagania dotyczące parametrów eksploatacyjnych pociągów i infrastrukturykolejowej.
Terminale transportu kombinowanego można podzielić ze względu na:
1 - rozmieszczenie w sieci transportowej
2 - dostępnośc (ogólnodostępne, zakładowe)
3 - przeznaczenie (obsługujace tylko jeden rodzaj jednostek
ładunkowych lub uniwersalne)
4 - system przeładunku (lo - lo lub ro - ro).
Wyposażenie terminali musi uwzgledniać liczbę i rodzaj wykorzystywanych jednostek ładunkowych oraz liczbę używanych wagonów kolejowych. Terminal zgodnie z zaleceniami AGTC musi mieć tory przeładunkowe o długości 750 m, do obsługi których są 3 suwnice. Niektóre z terminali mają tory o mniejszej długosci, wiec liczba suwnic zmniejsza się do 2. Jednak krótsze tory komplikują przeładunek kontenerów, bo skład trzeba dodatkowo podzielić lub sformować w przypadku załadunku na wagony, gdy ograniczona długośc torów umozliwia obsłuę tylko części pociągu.
W Polsce brak jest specjalistycznych terminali przeładunkowych, a także urządzeń wykonujących przeładunki