Intymność bez tajemnic
Badania z dziedziny seksuologii
zapoczątkował Alfred Kinsey. W latach 40 XX wieku przeprowadził
w USA anonimowe
badania. Jego raporty ujawniły, że 60% Amerykanów uprawiało seks oralny, jedna
czwarta miała kontakty homoseksualne, masturbacja była na porządku dziennym.
Swoje badania opublikował w dwóch książkach: „Zachowania seksualne mężczyzn” i
„Zachowania seksualne kobiet”. W Ameryce mówiono tylko o seksie. I choć
współcześni naukowcy mają pewne zastrzeżenia do sposobu przeprowadzania badań
przez Kinseya, nikt nie ma wątpliwości, że przełamał tabu i rozpętał rewolucję
seksualną na Zachodzie.
Zaledwie 10 lat później pojawiła
się kolejna kontrowersyjna para – Virginia Johnson i William Masters.
Rozpoczęli oni badania laboratoryjne, podczas których obserwowali reakcje fizjologiczne zachodzące w naszych
organizmach. Czujniki rejestrowały ciśnienie krwi, tętno oraz reakcje
genitaliów. Wszystkie obserwacje dokumentowano - na fotografiach udało się zarejestrować
m. in. powiększone piersi, nadmiar śluzu w pochwie i ukrwienie warg sromowych,
zaczerwienienie skóry w okolicach twarzy, dekoltu, piersi, czasami także na
plecach i udach.
Johnson i Masters przez 12 lat
pracy przebadali przeszło 10 tys.
osób. Ustalili, że rozmiar się nie liczy, gdyż mięśnie pochwy dopasowują się do
rozmiarów członka (choć fakt ten to dziś wzbudza wiele kontrowersji), kobiety
są zdolne do wielokrotnego orgazmu, a także potwierdzili badania Kinseya, że
masturbacja jest powszechna i nie
powoduje niepłodności.
Dziś badania muszą spełnić wymogi
WHO (World Human
Organisation, Światowej Organizacji Zdrowia) – muszą być przeprowadzane
regularnie co cztery lata, na reprezentatywnej próbie społeczeństwa, a analiza
dotycząca wybranych grup – na jak największej liczbie osób.
Przykładem są badania prof.
Zbigniewa Izdebskiego, znanego polskiego seksuologa. Dotyczą one zachowań
seksualnych Polaków w kontekście zagrożenia HIV i AIDS.
Potęgę analiz ankietowych
potwierdza ujawniona niedawno tendencja. Jeszcze do roku 2004, wg standardów
WHO, stosunki seksualne były normą w grupie wiekowej 15-49 lat. Rok później
górną granicę przesunięto do 70. roku życia! Dzięki medycynie możemy być dłużej
aktywni seksualnie. Jednak trudnością w tego typu badaniach jest
nieprzychylność społeczna. - Mamy trzy tematy tabu: seksualność dzieci i
młodzieży, osób niepełnosprawnych i ludzi starszych – mówi profesor Izdebski. –
Jeśli badacz chce zająć się takimi kontrowersyjnymi zjawiskami, musi być
przygotowany, że zostanie napiętnowany. A tego część seksuologów się boi.
Na podstawie: „Intymność bez tajemnic”, Olga Sobolewska „Focus” 5/2005