Polska znajduje się w czołówce europejskich wielbicieli herbaty.Wiadomo,że słynna jest angielska herbatka i to właśnie Wielka
Brytania i Irlandia nas wyprzedzają. Herbata jako napój pojawiła się w Europie w 1610 roku.
Sprowadzili ją Holendrzy jako środek na zimnicę.
Od wielu tysięcy lat herbata cieszy się popularnością w Chinach i Japonii. Jak głosi legenda, chiński cesarz Shennong
wypoczywał po ciężkim dniu pod dzikim krzewem herbacianym. Gdy poprosił służącego o filiżankę gorącej wody, zerwał się wiatr i do naczynia wpadł listek herbaty. Cesarz zachwycił się doskonałym aromatem i orzeźwiającym smakiem napoju.
Odmiana herbaty jest tylko jedna - camelia cinensis, natomiast jej rodzajów jest bardzo wiele.
Wyróżnia się cztery typy herbayty czarną, czerwoną, zieloną, białą. Ich kolor , smak i aromat uzależnione są od sposobu przetwarzania.
HERBATĘ CZARNĄ - poddaje się czterem procesom: więdnięcia,skręcenia,fermentacji i suszenia.
HERBATA BIAŁA - powstaje z pączków,które po zebraniu /najczęściej wiosną/ więdną i są suszone.
HERBATA ZIELONA - jej liście nie zostają poddane procesowi fermentacji, po zerwaniu natychmiast są suszone.
HERBATA CZERWONA- przechodzi dodatkowy proces fermentacji i leżakowania, co warunkuje uzyskanie odpowiedniej
barwy.
Smakosze najbardziej cenią napój przygotowany z tipsów - zalążków oraz pierwszych i drugich liści na krzewie licząc od góry.
Wysokogatunkowe herbaty noszą nazwy regionów i plantacji, z których pochodzą.
Znawcy pytają nawet o zbiór i numer plantacji, z którego pochodzi susz.
Herbata ma bardzo różnorodne właściwości, parzona przez dwie minuty, pobudza zdolności psychofizyczne, natomiast
przygotowywana przez 5 minut, wycisz i uspokaja.