"Mieszanie wolności z agresją" to artykuł Bogusławy Stępień. Kwintesencją całego artykułu jest jego tytuł. Autorka pokazuje opinie
młodych ludzi na temat wolności i agresji. Omawiany artykuł czytałam kilka razy. Wiele przykładów, sposobów myślenia młodzieży(a sama czuję się jako członek tej społeczności), wskazuje jak łatwo ludzie tłumaczą agresję. Okazuje się, że
wartość jaką jest wolność, staje się dla dzisiejszych młodych ludzi bardzo ważną, żeby nie powiedzieć naczelną wartością. Zapytani o definicję wolności podają: czynienie wszystkiego na co ma się ochotę, brak zależności od innej osoby, prawdo egzystencji według własnych wartości, zadowolenie z możliwości wyrażania swoich myśli i uczuć itp. Według badanych licealistów przemoc wywołują: urazy psychiczne wynikające z dzieciństwa, strach, obawa przed silniejszymi, bieda, stres, alkohol, media, nietolerancja itp. Na tych czynnikach rodzi się bunt przeciwko społeczności(zarówno rodzinie jak i szkole czy innym instytucjom), który powoduje powstanie wielu grup subkulturowych a nawet przestępczych. Dla części badanych
agresja jest manifestacją wolności. Człowiek chce czuć się wolny, a kiedy spotyka na drodze ku tej wolności jakieś przeszkody staje się agresywny. Tutaj na chwile się zatrzymam. Zanim rozwinę swoje refleksje, musze nadmienić, że sama identyfikuje się z grupą ludzi młodych tzw. młodzieży. Tym bardziej nie potrafię zrozumieć tych wypowiedzi. Jednak wypowiedź ”wolność jest ograniczana agresją, ale dzięki temu wzrasta jej cena”, zaintrygowała mnie najbardziej. Jak można wartość wolności mierzyć agresją? Tak więc czytając artykuł mieszały się we mnie różnorakie uczucia. Muszę jednak wspomnieć, iż obok tych
wypowiedzi znalazły się też takie, że agresja jest negatywnym zachowaniem i nie ma nic wspólnego z ideą wolności. I to mnie nieco uspokoiło. Taką świadomość powinno wpajać się młodym ludziom już od dziecka. Pogląd, iż
wolność to swoboda
zarówno pod względem poglądów, zachowań czy braku zależności od innych ludzi(a gdzie w tym momencie miejsce rodziny?) powoduje powstawanie grup subkulturowych, często bardzo niebezpiecznych, które wypaczają ważne wartości, za wzór stawiają zachowania antyspołeczne, a niejednokrotnie alkohol czy narkotyki stają się tam czymś normalnym.
Autorka artykułu zwraca uwagę, że do wyjaśnienia tego zjawiska potrzebne są gruntowne badania zarówno socjologiczne, psychologiczne jak i pedagogiczne. Na ich podstawie twierdzi, że istotą wszelkich działań profilaktycznych powstrzymujących agresję jest świadoma refleksja na przyczynami, sensem i jej potencjalnymi skutkami. Ponadto „rozwiązywanie tego dylematu wiąże się z trudnościami okresu dojrzewania psychospołecznego jednostek a także błędami w polityce społecznej”. W świecie transformacji ustrojowych u młodych ludzi utrwalił się pogląd, iż tylko oni sami mogą zajmować się i porządkować swoje sprawy. Nie da się nie zauważyć, że coraz częściej, sprawcami wielu wykroczeń czy przestępstw są ludzie młodzi, nierzadko nieletni. Zauważa się, coraz większą przemoc wobec słabszych a także zachowania autoagresywne: samookaleczenia czy samobójstwa. Szkoły, internaty, różne ośrodki, placówki są już na tyle bezsilne, że nie walczą z
agresją w nich występującą, ale walczą tylko o to, aby była ona jak najmniej widoczna dla świata zewnętrznego. Tu muszę wtrącić, że analizując takie wypowiedzi coraz częściej nasuwa mi się pytanie ”w jakim kraju ja żyje, na jaki świat ma przyjść moje dziecko?”.
Na koniec chciałabym zacytować jeszcze jedno zdanie, które wydało mi się na tyle ważne, by móc je podkreślić:
„Wolność potocznie pojmowana jako możliwość samodzielnego wyboru drogi ku przyszłości jest drogą na tyle zawiłą, że wolny, lecz zdezorientowany człowiek, nie zawsze wybiera to, co leży w jego interesie”.
Więcej recenzji na temat "Edukacja i dialog" - "Mieszanie wolności z agresją"