Streszczenie to dotyczy artykułu p. Ewy Kozak zatytułowanego "Narkomania
choroba duszy i emocji" . Narkomania w obecnych czasach jest problemem na szeroką skalę, widocznym, ale niestety jednak gdzieś pomijanym i rzekomo niedostrzeganym. Winą są tu wpojone w ludziach stereotypy myślowe na temat narkomani oraz ludzi, którzy sięgają po narkotyki. Często dzieci są już w jakimś stadium uzależnienia, a jednak rodzice nie dostrzegają problemu. Dlatego istnieje ogromna
potrzeba poszerzenia świadomości w pierwszej kolejności dorosłych a następnie dzieci i młodzież na temat narkotyków. W dzisiejszych czasach narkomani to nie tylko tzw. „margines społeczeństwa”, brudasy czy bezdomni. Coraz częściej są to dzieci, młodzież z rodzin na wysokim poziomie, wykształconych i bardzo dobrze ustawionych materialnie. Z czego więc wynika, potrzeba u tych
młodych ludzi sięgnięcia po narkotyk? Niekoniecznie jest to potrzeba, często to po prostu ciekawość, chęć zabłyśnięcia w towarzystwie, czy pewnego rodzaju rekompensata. Wydawać by się mogło, że przecież nic im nie brakuje(mówiąc o tym konkretnym gronie młodych ludzi). Nic bardziej mylnego. Nie bez powodu autorka artykułu nazwała narkomanię „chorobą duszy i emocji”.
Wiele osób twierdzi że choroba ta wynika z braku zaspokajania podstawowych potrzeb człowieka jak miłość czy poczucie bezpieczeństwa. Do tego istnieje jeszcze pewien zespół cech charakteru, osobowości, który powoduje, że ludzie posiadający je są bardziej narażeni na popadnięcie w nałóg. Należą do nich:
brak pewności siebie, brak umiejętności typu asertywność, radzenie sobie w różnych sytuacjach czy odpowiednie spędzanie wolnego czasu. Nikt nie jest w stanie podać konkretnych przyczyn zażywania narkotyków przez młodzież, ale wielokrotnie powtarzają się niektóre z nich np. chęć zaimponowania w towarzystwie, nuda, brak zainteresowań niższe poczucie wartości, brak zainteresowania
ze strony bliskich i wiele wiele innych. Ogromną, jeśli nie najważniejszą rolę w profilaktyce odgrywają rodzice, rodzina, we współpracy ze szkołą. Bardzo ważną rzeczą jest rozmowa z dziećmi, potrzeba zerwania z tematem narkomanii jako tematem tabu. Są to rozmowy bardzo trudne, wymagające wiele cierpliwości ale i przygotowania zarówno ze strony rodziców jak i nauczycieli, pedagogów itp. Pewnikiem jest natomiast, że są to rozmowy konieczne. Należy uświadamiać młodych ludzi jakie są konsekwencje zażywania narkotyków, czy jakichkolwiek uzależnień, muszą mieć obraz dobra i zła i umieć je od siebie odróżniać. Każdy młodych człowiek powinien mieć wpojone pewne zasady i wartości, według których będzie kierował swoim postępowaniem w życiu. Jest to niezwykła i bardzo trudna rola wychowania. Dużą rolę odgrywa również rozwój zainteresowań młodych ludzi, pomoc w ciekawym, kreatywnym i pożytecznym spędzaniu wolnego czasu. Wspomniana wcześniej nuda jest także przyczyną „brania”. W związku z tym tak ważna jest współpraca rodziców i nauczycieli, aby dzieci, młodzież na każdym kroku mieli uświadamiane oraz wpajane pewne rzeczy, ze strony swojej rodziny czy pedagogów w szkole. Jednak nie ma określonej recepty na zapobieganie narkomanii ani leczenia jej. Wiadomym jest jednak, że dużo łatwiejsza jest profilaktyka niż późniejsza potrzeba leczenia. Problem dorosłych polega na ciągłym zabieganiu i braku wolnego czasu, którego dzieci bardzo potrzebują. Potrzebują uczucia i poświęcenia im więcej uwagi. Ludzie muszą nauczyć się nie tylko w kółko mówić, ostrzegać i mówiąc kolokwialnie „zrzędzić”, ale przede wszystkim słuchać. Słuchać i obserwować, aby dostrzec pewne rzeczy i móc w porę zainterweniować.
Więcej recenzji na temat "Edukacja i dialog"-"Narkomania-choroba duszy i emocji"