Co
powiedziec, co zrobic by
pomoc komus, kogo zycie sie spie jak zamek z kart? Jak uleczyc wewetrzne pieklo (chorobe, rozlake,
zalobe...)?
Jak podac reke, znalezc odpowiednie slowa i gesty, ktore beda wsparciem?
Zazwycza czujemy sie bezradni wobec nieszczescia, ono nas cestabilizuje czy wrecz nam przeszkadza
Kiedy zycie nie rozpieszcza - zwykla cicha obecnosc staje sie srodkiem pilnie niezbednym, nie trzeba mowic, tylko jakis gest, reka na czyims ramieniu...
pomoc sama w sobie.
Jest rowniez niezbedne by szanowac potrzeby kogos w rozpaczy, nie wszyscy maja ochoterozmawiac zwierzac sie, czasami sama obecnosc moze wiele pomoc.
Najwazniejsze jest, by nie byc na rozowej liscie nieobecnych, ktorzy pojawiaja sie znacznie pozniej pd pretekstem, ze nie wiedzieli, co
powiedziec ani co zrobic. Slowa przemijaja, bol sie uspakaja, ale smutek trwa... Coz wiec mozna powiedziec teraz?
Nie mozna sie narzucac, to druga osoba winna sie otworzyc by ukazac swoj bol i poszukiwac kogos, kto wyslucha. Naprawde pomoc to przede wszystkim wysluchac, bez osadzania, bez przerywania. I nade wszystko to sluchanie drugiej osoby nie moze byc dla nas sposobem na poprawienie wlasnego ego.
Podsumowuja - pomoc, to znaczy byc w pozycji autentycznego sluchacza, ktory potrafi wykonac jakis cieply gest czy spojrzenie... Uwaga, osoba w rozpaczy moze miec lek, ze zaczniemy ja olewac.