Obsada: Nicholas Aron jako
Simon Yates Brendan Mackey jako
Joe Simpson Joe Simpson
Simon Yates
Richard Hawking
„
Czekając na Joe” w reżyserii
Kevina Macdonalda to najlepszy film brytyjski 2003 roku . Powstał na podstawie książki „
Dotyk pustki” ("Touching the Void") Joe’go Simpsona opowiadającej autentyczną historię o wyprawie w peruwiańskie Andy dwóch przyjaciół, wspaniałych alpinistów. W 1985 roku Joe Simpson i Simon Yates postanowili zdobyć szczyt
Siula Grande od strony zachodniej, czego nikt dotąd nie dokonał.
Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem. Docierają do jeziora polodowcowego, gdzie rozbijają obóz. Podróżnik Richard Hawking, który dotąd im towarzyszył, zgadza się pilnować ich rzeczy dopóki Joe i Simon nie wrócą z wysokich gór. Śmiałkowie dziarsko się wspinają, choć zbocza są prawie pionowe i pokryte masą szczelin. W trzy dni osiągają szczyt. Niestety, w drodze powrotnej pod wpływem upadku z nawisu śnieżnego Joe łamie nogę w sposób bardzo skomplikowany – piszczel wbija mu się w kolano a później nawet w kość udową. Wydaje się początkowo, że jest skazany na śmierć. Przyjaciel go jednak nie opuszcza. Przez pewien czas transportuje poszkodowanego na linie. W czasie jednego ze zjazdów Joe spada z urwiska i zawisa na linie. Próbuje się wspiąć po niej, ale bezskutecznie – nie pozwalają na to odmrożone palce. Sytuacja zdarzyła się po zmroku i Simon nie mógł jej zaobserwować, zaczął też zjeżdżać z siedziska. Po kilku godzinach, nie widząc innego wyjścia, odciął linę. Przekonany, że Joe nie żyje, załamany psychicznie wrócił do obozu.
Tymczasem Joe utknął w rozpadlinie, jednocześnie zdziwiony, że jeszcze żyje i wściekły na swoją beznadziejną sytuację. Postanowił jednak działać. Ponieważ nie potrafił się wspiąć w górę ze złamaną nogą, zdecydował opuścić się na samo dno rozpadliny, cokolwiek go tam czeka. Okazało się, że znalazł wyjście na stok, ale to był dopiero początek drogi. Dzięki samozaparciu przeczołgał się przez lodowiec, używając jedynej zdrowej nogi przeskakiwał przez skały, wreszcie głodny, spragniony, skrajnie wyczerpany fizycznie i psychicznie, dotarł do obozowiska w noc poprzedzającą opuszczenie obozu przez Simona i Richarda.
Po dwóch latach ,w trakcie których Joe miał sześć operacji, wrócił do uprawiania alpinizmu. Zawsze bronił Simona przed zarzutami nielojalności i twierdził, że postąpiłby tak samo.
Film został zrealizowany w formie reportażu z udziałem wspinaczy, bohaterów dramatu, którzy opowiadają i komentują minione wydarzenia. Wyróżniono go na festiwalu Mae del Plata w Argentynie za „niezwykłą dramaturgię w rekonstruowaniu autentycznych wydarzeń.”