Zwichniecie
to uszkodzenie stawów, w którym dochodzi do chwilowej lub stałej
utraty kontaktu powierzchni stawowych lub przemieszczenie kości w torebce stawowej lub też całkowite "wyciagniecie" kości ze stawu. Uszkodzeniu ulegają struktury wewnątrzstawowe (chrząstki, łąkotki) oraz naciągnięcia lub rozerwanie torebki stawowej.
Objawami zwichnięcia są:
- tempy ból w okolicy stawu;
- ogromny obrzęk;
- obszerny krwiak;
- ograniczenie ruchomości;
- deformacja satwu.
Do
przyczyn należą:
- urazy mechaniczne;
- wrodzone zwichnięcia (np.zwichniecie biodra);
- osteoporoza;
- nowotwory kości/szpiku kostnego;
- wiek starczy;
- porażenia.
Wyrózniamy 10 rodzajów zwichnięć: - całkowite- przemieszczone powierzchnie w ogóle się ze sobą nie stykają;
- podwichnięcie - powierzchnie stawowe stykają się częściowo z powierzchniami, które nie odpowiadają sobie anatomicznie;
- przednie - przemieszczenie ku przdowi;
- powikłane - występuje uszkodzenie naczyń oraz sąsiednich nerwów - występuje podczas równoczesnego złamania zwichniętej kości;
- chorobowe - torebka stawowa ulega rozciągnięciu na skutek wysięku gromadzącego się w stawie;
- wrodzone - powstaje na skutek rozwojowych wad powierzchni stawowych;
- niedoprowadzalne - w wyniku uszkodzenia torebki stawowej - pomiędzy powierzchnie stawowe wkleszczają się części miekkie;
- zastarzałe - zostaje utrwalone nieprawidłowe ułożenie nasad i torebek stawowych. Są to miejsca zmniejszonej wydolności;
- otwarte - uszkodzeniu ulegają wszystkie części miękkie wraz ze skórą.
Leczenie obejmuje unieruchomienie. W tym czasie niezbędna jest kinezyterapia - przede wszystkim ćwiczenia izometryczne chorej kończyny. Można równiez zastosować masaż zdrowej kończyny (wpływ konsensualny) oraz części położonych poniżej i powyżej miejsca unieruchomienia.