Artykuł, opublikowany na łamach Przeglądu Menopauzalnego w
2002 roku, dotyczy zwalczania dolegliwości związanych
z okresem
pomenopauzalnym. Autorzy tekstu podjęli badania, mające ocenić skuteczność
działania, tolerancję i skutki uboczne konkretnego preparatu, przyjmowanego
przez pacjentki tuż po menopauzie, leczone wcześniej wysokimi dawkami
hormonów lub przy pomocy terapii kombinowanej zastępczej. Lek, o którym mowa, to
Activelle – preparat estrogenowo – gestagenny z obniżoną zawartością hormonów.
Objawy, z jakimi zgłaszają się do poradni kobiety w trakcie lub po menopauzie,
to najczęściej osteoporoza, choroby układu krążenia, zaburzenia krwawienia
miesiączkowego, kłopoty ze snem, zmiany w układzie moczowo – płciowego lub
schorzenia naczyniowo – ruchowe. Przeszkadzają także uderzenia gorąca i
związane z nimi nadmierna potliwość, ataki lęku, drażliwości, zaburzenia
koncentracji. W celu poprawy jakości życia stosuje się hormonalną terapię
zastępczą, jednak przy wielu jej zaletach należy także mieć na uwadze jej
negatywny wpływ na gruczoły sutkowe i śluzówkę macicy – HTZ może mieć nawet
działanie rakotwórcze, chociaż odnośnie tej teorii dane medyczne nie dają
jednoznacznej odpowiedzi. Activelle – preparat o obniżonej zawartości hormonów
– został poddany starannej ocenie w czasie rocznej obserwacji (01.09.2000 –
01.01.2002), do której zakwalifikowano 118 pacjentek – leczenie ukończyło 112 z
nich. Jako podstawowe kryterium oceny zastosowano skalę objawów
klimakterycznych Grena. Średni wiek w badanej grupie wynosił 53,1 roku życia,
przy czym średni wiek menopauzalny przypadał na 49,2 +/- 2,28 roku życia.
Wszystkie pacjentki przeszły menopauzę naturalną, zachowując nienaruszoną
macicę. Podzielono je na grupy pod względem powodu rezygnacji z poprzedniej
terapii i poddano kuracji lekiem Activelle. Porównywano objawy występujące u
pacjentek przed rozpoczęciem nowej kuracji i w różnych okresach jej trwania –
brane były pod uwagę, stosownie do skali Grena, objawy wazomotoryczne,
psychosocjalne, somatyczne i seksualne. Poprawa stanu organizmu u większości
badanych następowała już po trzech miesiącach stosowania terapii ciągłej –
zmniejszała się liczba objawów niepożądanych, krwawień, niepokoju czy lęku,
następowała poprawa samopoczucia i samoakceptacji. Z podsumowania wyników można
wysnuć wniosek, że Activelle okazał się równie skuteczny w leczeniu
dolegliwości okresu klimakterium jak środki hormonalne, natomiast przy bardzo
dobrej tolerancji znacznie obniżał on objawy niepożądane kuracji i wykazywał
znaczącą skuteczność w poprawie jakości życia badanych. Skojarzona terapia
ciągła z niskimi dawkami estrogenów jest więc ważną alternatywą dla
tradycyjnych terapii cyklicznych u kobiet w początkowym okresie
pomenopauzalnym.