Świerzb Cechą charakterystyczną tego
schorzenia jest świąd.Nasilający się w porze nocnej pod wpływem rozgrzania
ciała w pościeli - dlatego można zaobserwować u
dzieci jak i dorosłych
niespokojny sen, częste drapanie się.
Najczęstszym umiejscowieniem się świerzbu są palce rąk, zgięcia i fałdy skóry,
okolice pępka i brodawek sutkowych u kobiet i okolice narządów płciowych u
mężczyzn oraz pośladki. U dzieci charakterystyczne jest zajęcie dłoni i podeszw
stóp - najczęściej obserwuje się pojedyncze czerwonawe grudki. W w/wym.
miejscach dochodzi do powstania wysypki grudkowo - pęcherzykowej.
W wyniku drapania powstają linijne przeczosy oraz może dojść do wtórnego
zakażenia bakteryjnego miejsc zajętych przez śwerzba. U osób dbających o
higienę objawy chorobowe mogą być trudno uchwytne.
Świerzb przenosi się przez bezpośrednią styczność z zakażoną osobą (np. przy
stosunku płciowym) lub - rzadziej - przez kontakt z jej bielizną pościelową, a
także odzieżą.
świąd pojawia się trzy do czterech tygodni po zakażeniu
świerzbem. Wbrew szeroko rozpowszechnionym poglądom świerzb może pojawić się w
"najlepszych rodzinach" i w
najlepszych warunkach higienicznych.
Więcej streszczeń na temat Świerzb