Pyłkowica
Inne nazwy choroby: Astma pyłkowa; Pollinosis;
Pyłkowica (pollinosis) jest
to sezonowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej
nosa i spojówek, któremu
często towarzyszą napady astmy oskrzelowej oraz
objawy ze strony innych
narządów takich jak skóra lub przewód pokarmowy.
Choroba wywołana jest
uczuleniem na pyłek roślin, czyli męskich komórek rozrodczych, unoszących się w
powietrzu w porze kwitnienia. Głównym narządem reakcji alergicznej w
pyłkowicy jest błona śluzowa nosa i spojówki oraz gardło i oskrzela a osoby chore
najczęściej są uczulone na
pyłki traw i zbóż (około 80%), pyłki drzew (około
35%) i bylicy (8%).
Najczęściej choroba ujawnia się między 10. a 20. rokiem życia i rzadko
pojawia się po raz pierwszy po 40. rokiem życia. Przebieg pyłkowicy zależy
od właściwości indywidualnych chorego. Mogą przeważyć dolegliwości ze strony oczu
lub dolegliwości ze strony nosa. Oba narządy maga być dotknięte pyłkowicą w
równym stopniu. Nasilenie objawów pyłkowicy w sezonie pylenia ma ścisły związek
z aktualnym stężeniem uczulającego pyłku w powietrzu.
W porze deszczowej pyłki, które unoszą się w powietrzu zostają spłukane przez
deszcz. W związku z tym chorzy się znacznie lepiej a mogą być nawet wolni od objawów.
Pyłkowica pozostaje sezonowość ścisłym związku z cyklem wegetacji uczulających
roślin. W związku z tym objawy uczuleniowe utrzymują się wyłącznie w okresie
wysokiego stężenia pyłku, na który dana osoba jest wrażliwa.
W początkowym okresie choroby pojawia się świąd, uczucie kłucia i pieczenia
spojówek, śluzówek nosa, podniebienia, gardła i uszu. W późniejszym okresie
pojawia się kaszel z okresowymi atakami kaszlu, w czasie których chorzy kichają
salwami od kilku do kilkunastu razy. Towarzyszy temu obfita, wodnista lub
wodnisto-śluzowa wydzielina z nosa. Dochodzi do obrzęku błony śluzowej nosa
powodującego blokadę nosa, która znacznie utrudnia oddychanie. Do zatkania nosa
często dochodzi w nocy, co powoduje zaburzenia snu, chrapanie, poranną suchość
w gardle. Dolegliwościom ze strony nosa towarzyszą objawy zapalenia spojówek
takie jak przekrwienie, łzawienie, obrzęk powiek, światłowstręt.
Często objawom miejscowym towarzyszą objawy ogólne, takie jak uczucie
ogólnego rozbicia, zmęczenia, utrata łaknienia, bóle głowy i podwyższona
temperatura ciała.
Pyłkowica nie jest chorobą bezpośrednio zagrażającą życiu, ale w znaczny sposób
może pogarszać jego jakość i uniemożliwiać chorym prowadzenie właściwej
aktywności życiowej. Leczenie pyłkowicy obejmuje kilka wzajemnie
uzupełniających się etapów. Należy unikać pyłków. Nie jest to łatwe ze względu
na to, że pyłki właściwie są wszędzie. Pomocne może być częste przemywanie
twarzy (okolicy oczu ekspozycji nosa) przegotowaną wodą. Unikanie spacerów po
łąkach. Stosowanie filtrów przeciwpyłowych ekspozycji domu ekspozycji
samochodzie
Więcej streszczeń na temat Pyłkowica