Pyłkowica (pollinosis) jest to
sezonowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej
nosa i spojówek, któremu
często towarzyszą napady astmy oskrzelowej oraz
objawy ze strony innych
narządów takich jak skóra lub przewód pokarmowy.
Choroba wywołana jest uczuleniem na pyłek roślin, czyli męskich
komórek rozrodczych, unoszących się w powietrzu w porze kwitnienia.
Głównym narządem reakcji alergicznej w
pyłkowicy jest błona śluzowa
nosa i spojówki oraz gardło i oskrzela a osoby chore najczęściej są
uczulone na
pyłki traw i zbóż (około 80%), pyłki drzew (około 35%) i
bylicy (8%). Najczęściej choroba ujawnia się między 10. a 20.
rokiem życia i rzadko pojawia się po raz pierwszy po 40. rokiem życia.
Przebieg pyłkowicy zależy
od właściwości indywidualnych chorego. Mogą
przeważyć dolegliwości ze strony oczu lub dolegliwości ze strony nosa.
Oba narządy maga być dotknięte pyłkowicą w równym stopniu. Nasilenie
objawów pyłkowicy w sezonie pylenia ma ścisły związek z aktualnym
stężeniem uczulającego pyłku w powietrzu. W porze deszczowej
pyłki, które unoszą się w powietrzu zostają spłukane przez deszcz. W
związku z tym chorzy się znacznie lepiej a mogą być nawet wolni od
objawów. Pyłkowica pozostaje sezonowość ścisłym związku z
cyklem wegetacji uczulających roślin. W związku z tym objawy
uczuleniowe utrzymują się wyłącznie w
okresie wysokiego stężenia pyłku,
na który dana osoba jest wrażliwa. W początkowym okresie
choroby pojawia się świąd, uczucie kłucia i pieczenia spojówek,
śluzówek nosa, podniebienia, gardła i uszu. W późniejszym okresie
pojawia się kaszel z okresowymi atakami kaszlu, w czasie których chorzy
kichają salwami od kilku do kilkunastu razy. Towarzyszy temu obfita,
wodnista lub wodnisto-śluzowa wydzielina z nosa. Dochodzi do obrzęku
błony śluzowej nosa powodującego blokadę nosa, która znacznie utrudnia
oddychanie. Do zatkania nosa często dochodzi w nocy, co powoduje
zaburzenia snu, chrapanie, poranną suchość w gardle. Dolegliwościom ze
strony nosa towarzyszą objawy zapalenia spojówek takie jak
przekrwienie, łzawienie, obrzęk powiek, światłowstręt. Często
objawom miejscowym towarzyszą objawy ogólne, takie jak uczucie
ogólnego rozbicia, zmęczenia, utrata łaknienia, bóle głowy i
podwyższona temperatura ciała. Pyłkowica nie jest chorobą
bezpośrednio zagrażającą życiu, ale w znaczny sposób może pogarszać
jego jakość i uniemożliwiać chorym prowadzenie właściwej aktywności
życiowej. Leczenie pyłkowicy obejmuje kilka wzajemnie uzupełniających
się etapów. Należy unikać pyłków. Nie jest to łatwe ze względu na to,
że pyłki właściwie są wszędzie. Pomocne może być częste przemywanie
twarzy (okolicy oczu ekspozycji nosa) przegotowaną wodą. Unikanie
spacerów po łąkach. Stosowanie filtrów przeciwpyłowych ekspozycji domu
ekspozycji samochodzie
Więcej streszczeń na temat Astma pyłkowa