Artykuł Jima Horne''a, przedrukowany w serwisie Onet.pl z czasopisma "Daily
Telegraph", przedstawia niezwykle istotny w dzisiejszych czasach problem
bezsenności. O kłopotach ze snem, wynikających, jak się zdaje, z nieustannego
pośpiechu i życia w stresie, pisał "British Medical Journal" już w 1894
roku. Na tego rodzaju dolegliwości ogromnie często skarżą się pacjenci
lekarzom pierwszego kontaktu - i nieraz zbyt szybko i pochopnie sięgają po
środki farmakologiczne dla zapewnienia sobie spokojnego snu. Autor
przedstawia krótką historię
leków przeciw bezsenności, wspominając o substancjach
takich jak waleriana, popularna już w starożytnym Rzymie, albo narkotyczne
laudanum. Nie pomija także środków "domowych", takich jak porcja
alkoholu, wypita przed położeniem się spać. Horne podkreśla jednak, że wiara w
skuteczność wszystkich tych metod wywołuje jednocześnie uzależnienie od
nich - tym bardziej niebezpieczne, im więcej niepożądanych skutków
wywołuje dany środek. Nie tak dawno temu wierzono przecież nawet w zbawienną
skuteczność konopi indyjskich na polu walki z bezsennością. Autor
przypomina grząskie początki postrzegania tego problemu jako
zaburzenia mającego
źródło raczej w psychice - aż do początków XX wieku uważano bezsenność
za chorobę fizyczną. Koncentrowano się więc na przeciwdziałaniu
domniemanym fizycznym przyczynom kłopotów ze snem. Wraz z odkryciem mniej
szkodliwych leków nastąpiło odsunięcie substancji narkotycznych i stopniowy
postęp w farmakoterapii bezsenności. Autor artykułu podkreśla wielką wagę
autorytetu diagnozy medycznej w przypadku
pacjenta cierpiącego na takie
zaburzenia, szeroko mówi też o rozwoju lekoterapii. Jednak - jego
zdaniem - cała
machina, oparta na stosowaniu środków chemicznych w leczeniu zaburzeń
snu - ma swoje źródło w działaniu efektu placebo. Horne upatruje bowiem
przyczyn
bezsenności głównie w psychice. Wiele ma tu mieć do powiedzenia
stres, niepokój, nadpobudliwość i inne tego rodzaju okoliczności, na które
przyjmowanie leków działa tylko uspokajająco, manipulując
podświadomością pacjenta. Zdaniem autora tekstu, jedynym w pełni skutecznym środkiem na
zaburzenia snu miałaby być odpowiednia opieka psychoterapeutyczna -
okazanie zrozumienia dla trapiących pacjenta trosk i wyciszenie nękających umysł
niepokojów.
Więcej streszczeń na temat Odwieczna zmora