Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Medycyna & Zdrowie>Leki Obniżające Ciśnienie Krwi - Cz. 2/3

Leki Obniżające Ciśnienie Krwi - Cz. 2/3

książki Streszczenie   według:nata     Autorzy: Na podst. książki ''Chemia leków''; ''Farmacja stosowana''
ª
 
Ad. 1a
Sympatykolityki o działaniu ośrodkowym

REZERPINA
- alkaloid indolowy
- mechanizm działania: zaburzenie magazynowania neuroprzekaźników (noradrenaliny, dopaminy, serotoniny) w neuronach w OUN i obwodowych neuronach współczulnych, prowadząc do zaburzenia ich czynności; zaburzenie magazynowania neuroprzekaźników polega NA wiązaniu się rezerpiny z zirnistościami neurosekrecyjnymi w zakończeniach ośrodkowych i obwodowych neuronów adrenergicznych oraz zablokowaniu transportu neuroprzekaźnika do ich wnętrza
- nagromadzenie noradrenaliny w cytoplazmie zakończenia neuronu powoduje w początkowym okresie działania leku wzrost ciśnienia krwi, długotrwały spadek ciśnienia ujawnia się dopiero po 2-3 dniach stosowania leku
- lek zwalnia czynność serca, zmniejsza pojemność wyrzutową serca i opór tętniczek
- stosowana w postaci trudno rozpuszczalnych soli chlorowodorku i azotanu
- łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego
- prep. Raupasil, Bipressin, Brinerdin, Normatens

METYLDOPA
- lek o działaniu głównie ośrodkowym
- mechanizm działania: hamowanie wytwarzania noradrenaliny w wyniku inhibicji DOPA – dekarboksylazy, a także z wytwarzaniem fałszywego neuroprzekaźnika (α - metylonoradrenaliny), który działa agonistycznie na receptory α2 – adrenergiczne w części presynaptycznej w OUN oraz układzie współczulnym; ich pobudzenie powoduje hamowanie uwalniania noradrenaliny do przestrzenie synaptycznej
- efektem działania leku jest zmniejszenie częstotliwości skurczów serca, zmniejszenie oporu naczyniowego, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
- lek stosowany rzadko ze względu na dużo działań niepożądanych
- nienajlepiej wchłania się z przewodu pokarmowego
- prep. Dopanol, Dopegyt, Methyldopa

KLONIDYNA
- jej mechanizm działania polega na pobudzaniu presynaptycznych receptorów α2 - adrenergicznych w OUN – stymulacja tych receptorów hamuje uwalnianie noradrenaliny z neuronów, co powoduje rozkurcz naczyń krwionośnych i spadek ciśnienia krwi; klonidyna działa również stymulująco na receptory imidazolinowe I w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym – prawdopodobnie ich stymulacja wpływa na poziom jonów wapniowych i potasowych w komórkach
- dość dobre wchłania się z przewodu pokarmowego, dzięki właściwościom lipofilnym łatwo pokonuje barierę krew-mózg
- wykorzystywana w lecznictwie w chorobie nadciśnieniowej, jaskrze (obniżenie ciśnienia śródgałkowego), migrenie
- prep. Catopressan, Iporel

Ad. 1b
Sympatykolityki o działaniu obwodowym

GUANETYDYNA
- mechanizm działania polega na wypieraniu noradrenaliny z ziarnistości neurosekrecyjnych obwodowych zakończeń presynaptycznych neuronów adrenergicznych, co w pierwszym okresie stosowania może powodować przejściowy wzrost ciśnienia krwi (spowodowany wpieraniem noradrenaliny z ziarnistości magazynujących do przestrzeni synaptycznej), po nim następuje długotrwały spadek ciśnienia
- po podaniu p.o. działa 72 h,
- stosowanie ograniczone jest tylko do ciężkich postaci nadciśnienia, tylko w leczeniu skojarzeniowym z innymi lekami
- prep. Ismelin

Ad. 1c
Sympatykolityki blokujące receptory adrenergiczne

b - adrenolityki
Mechanizm działania w pełni nie rozpoznany, przyjmuje się, że jest to proces złożony uzależniony m.in.od:
· zwolnienie częstości skurczów serca
· zmniejszenie pojemności minutowej i wyrzutowej (obniżenie ilości krwi tłoczonej do tętnic)
· znaczenie aktywności reninowej osocza i spadek ilości powstałej angiotensynyII(ona najsilniej kurczy naczynia krwi)
· hamowanie uwalniania noradrenaliny po przez blokowanie receptorów b2

b - adrenolityki kardioselektywne
· z aktywnością wewnętrzną - mogą chronić przed nadmiernym zwolnieniem częstości skurczów serca
· bez aktywności wewnętrznej - mogą powodować skurcze oskrzeli, wzrost oporów naczyniowych, i niekorzystnie wpływać na gospodarkę węglowodorową i lipidową
a, b - adrenolityki
- blokują receptory β i α1
- zwiększają pojemność wyrzutową i minutową serca, opór naczyniowy
Zastosowanie:
· leczenie łagodnego nadciśnienia tętniczego połączonego z chorobą niedokrwienną serca i/lub zaburzeń rytmu serca
· można je stosować w astmie
· bardzo przydatne są w leczeniu chorych z bradykardią

Ad. 2
Leki blokujące kanały wapniowe

W komórkach, które podczas pobudzenia ulegają depolaryzacji, czyli w komórkach mięśnia sercowego, układu przewodzącego i mięśniówki gładkiej powodując zwiększenie stężenia wapnia w cytoplazmie niezbędne do wystąpienia pobudzenia odbywa się poprzez wnikanie jonów wapniowych z przestrzeni wewnątrzkomórkowych do wnętrza komórki na skutek otwarcia w błonie komórkowej kanałów wapniowych zależnych od potencjału błonowego.

Napływ jonów z zewnątrz pobudza uwalnianie tych jonów także z magazynów w siateczce wewnątrzplazmatycznej, a konsekwencją tych zmian jest pobudzenie procesów biologicznych i czynnościowych komórki.

Wyróżniamy typy kanałów wapniowych:
-T- kanał o krótkim czasie otwarcia
-L- kanał o długim czasie otwarcia
-N- kanał o pośrednim czasie otwarcia (tylko obecny w neuronach)

Kanały wapniowe mogą występować w postaci:
-R- spoczynkowej
-O- otwartej
-I- nieaktywnej

W stanach patologicznych dochodzi do upośledzenia transportu jonów wapniowych do komórki (ograniczenie reaktywności) lub nadmiernego gromadzenia wapnia w komórce, które prowadzą przy pewnym stężeniu do uszkodzeń, nawet nieodwracalnych.
Nadmierne gromadzenie wapnia można zaobserwować w nadciśnieniu, w chorobie niedokrwiennej serca, niewydolności krążenia.

Obecnie stosujemy leki blokujące kanały powolne o długim okresie otwarcia -L- bez wpływu na kanały T i N.

Wszystkie te leki ograniczają dopływ jonów wapniowych, powodując zmniejszenie stężenia wewnątrz komórki tych jonów i obniżenie ciśnienia krwi.

Grupa nifedypiny

Do najczęściej stosowanych należą pochodne 1, 4 - dihydropirydyny, tzw. grupa nifedypiny.

Leki te zmniejszają opór obwodowy w naczyniach, szczególnie małych tętniczkach, nie wpływając na miesień sercowy i układ przewodzący serca.

- Nifedypina – Cordafen
- Amylodypina – Amlozek
- Felodypina – Plendil
- Isradypina - Lomir
- Nislodypina - Syscor
- Nimodypina - Nimotop

Grupa werapamilu

Obniżają ciśnienie przez hamowanie aktywności węzła zatokowego i układu bodźcowego serca. Spowalniają pracę serca, obniżają opór naczyniowy, stosowane są w leczeniu nadciśnienia połączonego z chorobą niedokrwienną serca, lub w zaburzeniu rytmu serca.
Nie wolno stosować leków z tej grupy łącznie z β - adrenolitykami i glikozydami nasercowymi ze względu na synergizm działania, który w konsekwencji doprowadza do rzadkoskurczu !!!

- Werapamil – Isoptin
- Gallopamil - Procorum

Grupa diltiazemu

Słabiej wpływają na przewodnictwo, stosowane są głównie w chorobie niedokrwiennej serca, natomiast rzadziej w leczeniu nadciśnie
Opublikowano dnia: 08 lipca, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.