Pełny tytuł: Karmienie
piersią i stosowanie pokarmu kobiecego. Stanowisko Amerykańskiej Akademii
Pediatrycznej. ( Breastfeeding and the Use of Human Milk - II )
Rok: 1997
4 str.
Wyd. Perinatol, 100
Adresat: matki z dziećmi, szpitale
ZALECENIA
Jest to podsumowanie zagadnień dotyczących
karmienia piersią. Nie omówiono tu wiele tematów i zalet karmienia piersią. Dotyczą one głównie odporności organizmu na czynniki zewnętrzne. Dociekliwych, a właściwie dociekliwe zapraszamy na stronę www.laktacja.pl, dzieki którym opracowano kilka prezentowanych streszczeń.
1. Pokarm kobiecy jest najlepszym pożywieniem dla wszystkich niemowląt, w tym także urodzonych przedwcześnie i chorych, a wyjątki od tego są rzadkie. Ostateczna decyzja co do sposobu karmienia dziecka zależy od matki. Pediatrzy powinni dostarczać rodzicom pełnych i najbardziej aktualnych informacji na temat korzyści i metod karmienia piersią, tak aby mieć pewność, że decyzja na temat wyboru sposobu karmienia jest w pełni świadoma. Gdy bezpośrednie karmienie piersią nie jest możliwe, dziecku powinno się podawać odciągnięty pokarm kobiecy, u dzieci urodzonych przedwcześnie dodatkowo wzbogacony, w razie istnienia takiej potrzeby. Przed odradzaniem karmienia piersią lub zaleceniem wcześniejszego odstawienia dziecka od piersi, lekarz powinien bardzo dokładnie rozważyć korzyści wynikające z karmienia piersią i ryzyko związane z nie otrzymywaniem przez nie pokarmu kobiecego.
2. Karmienie piersią powinno się zaczynać jak najwcześniej po porodzie, zwykle w pierwszej godzinie. Poza szczególnymi sytuacjami, noworodek powinien pozostawać w bezpośrednim kontakcie z matką przez cały okres poporodowy. Powinno się unikać lub minimalizować skutki procedur, które mogą zaburzać karmienie piersią lub powodować u dziecka uraz.
3. Noworodek powinien być karmiony, ilekroć wystąpią u niego objawy głodu, takie jak zwiększona czujność lub aktywność, cmokanie lub szukanie piersi . Płacz jest późnym wskaźnikiem głodu (86). Noworodek powinien być karmiony około 8-12 razy na dobę, aż do zaspokojenia głodu, zwykle przez 10-15 minut każdą piersią. W pierwszych tygodniach życia, dzieci nieżądające powinny być budzone na jedzenie po upływie 4 godzin od ostatniego karmienia. Właściwe rozpoczęcie karmienia piersią ułatwia stosowanie systemu "rooming-in". W czasie 24-48 godzin od porodu przeszkolona osoba powinna ocenić efektywność karmienia piersią i odnotować obserwacje w dokumentacji medycznej; ponownej oceny należy dokonać podczas pierwszej wizyty kontrolnej, która powinna się odbyć po 48-72 godzinach po wypisaniu ze szpitala. Notowanie przez matkę w pierwszych dniach po porodzie godziny i czasu trwania każdego karmienia, jak również oddania przez dziecko moczu i stolca ( w szpitalu oraz w domu) znacznie ułatwia ocenę przebiegu laktacji.
4. Dzieciom karmionym piersią nie powinno się podawać dodatkowych płynów (wody, osłodzonej wody, mieszanek itd.) chyba, że istnieją ku temu wskazania medyczne. Gdy karmienie piersią jest podbudowane odpowiednią wiedzą i dobrze prowadzone technicznie, rzadko potrzebne jest dokarmianie. Powinno się unikać stosowania sztucznych mieszanek i smoczków.
5. Wszystkie matki karmiące piersią i ich dzieci wypisane e szpitala przed upływem 48 godzin od porodu powinny być zadbane przez lekarza lub innego przeszkolonego pracownika służby zdrowia, gdy noworodek ma 2-4 dni. Oprócz zważenia dziecka i oceny ogólnego stanu zdrowia, powinno się obserwować samo karmienie, zwracając uwagę na zachowania sugerujące jego powodzenie. W 5-7 dniu życia u dziecka powinno się ocenić nasilenie ewentualnej żółtaczki, stan nawodnienia oraz oddawanie moczu i stolca odpowiednie do wieku (przynajmniej trzy mikcje i trzy do czterech wypróżnień na dobę). Każdy noworodek powinien być zadbany po ukończeniu 1 miesiąca życia.
6. Karmienie wyłącznie piersią jest najlepszym sposobem żywienia i zapewnia optymalne wzrastanie i rozwój dziecka przez mniej więcej 6 pierwszych miesięcy życia. Niemowlęta odstawione od piersi przed ukończeniem 12 miesiąca życia nie powinny otrzymywać pożywienia opartego na mleku krowim; powinno się podawać im mieszanki wzbogacone w żelazo. Stopniowe wprowadzanie do diety stałych pokarmów bogatych w żelazo powinno stanowić w drugim półroczu pierwszego roku życia uzupełnienie karmienia piersią. Zaleca się kontynuowanie karmienia piersią przynajmniej przez 12 miesięcy, a następnie tak długo, jak życzą sobie tego matka i dziecko.
7. Podawanie wody, soków i innych pokarmów dzieciom karmionym piersią jest w czasie pierwszych 6 miesięcy życia na ogół nie potrzebne. W przypadku pewnych grup dzieci, przed ukończeniem 6 miesiąca życia może istnieć konieczność dodawania witaminy D i żelaza (witaminy D u dzieci matek z jej niedoborem lub dzieci nie przebywających wystarczająco długo na słońcu; żelaza u dzieci ze zbyt małymi zasobami tego pierwiastka lub niedokrwistością). W czasie pierwszych 6 miesięcy życia nie należy podawać dzieciom fluorków niezależnie od tego czy są karmione piersią, czy mieszankami. Między 6 miesiącem i 3 rokiem życia, dzieci karmione piersią (i mieszankami) wymagają suplemacji fluorków tylko wtedy, gdy spożywana przez nie woda jest bardzo uboga we fluor ( mniej niż 0,3 ppm).
8. W przypadku, gdy konieczna jest hospitalizacja dziecka lub matki należy uczynić wszystko, aby utrzymać laktację, najlepiej przez umożliwienie karmienia dziecka piersią, a jeśli to niemożliwe przez odciąganie pokarmu i podawanie go dziecku.