Konflikt PALESTŃSKO IZRAELSKI
Summary rating: 3 stars
17 Recenzja
Wizyty
:
1139
słów:
900
Opublikowano dnia: lutego 23, 2007
J. Trzesniewski, Konflikt PALESTŃSKO IZRAELSKI.Aby w sposób pełen zrozumieć złożoność tej sytuacji współcześnie należy spojrzeć z perspektywy historycznej. Z tego powodu pozwolę sobie na wstęp dotyczący historycznego tła współczesnej sytuacji na Bliskim Wschodzie.Państwo Izrael współcześnie powstało w 1948 roku, ustanowione przez Organizację Narodów Zjednoczonych w celu utworzeni żydowskiego państwa. Wywołane to było presją lobby żydowskiego oraz działalnością żydowskich bojówek nacjonalistycznych, których członkowie wcześnie działali w ramach armii angielskiej stacjonującej podczas II wojny światowej na ziemi dzisiejszego Izraela. Nie bez znaczenia dla powstania Izraela było współczucie świata zachodniego dla tragedii narodu żydowskiego w krajach okupowanych przez wojska niemieckie. Ta wiec powstanie państwa żydowskiego z osadników przybywających do Palestyny masowo od końca XIX wieku skomplikowano sytuacje narodowościową w tym rejonie, Bliski Wschód zdominowany był i jest przez Arabów. Już napływ osadników zaostrzał sytuacje. Palestyńczycy (Arabowie)_ oskarżali Żydów o wdzieranie się na ich ziemie. Żydzi z kolei uważali te tereny za swoje, podarowane im przez Boga jako Ziemię Obiecaną. Początkowo wojska brytyjskie utrzymywały spokój na terenach Palestyny. Jednak po wycofaniu wojsk Zjednoczonego Królestwa konflikt szybko się rozszerzył na cały świat arabski i sojuszników obu stron. Sprawa sojuszników była zdeterminowana przez globalna sytuację ówczesnego świata tzn. trwała rywalizacja Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego. Z uwagi na liczna diasporę żydowską w U.S.A. kraj ten stał się naturalnym sojusznikiem Izraela. Z.S.R.R. z kolei po początkowych próbach zbliżenia z Izraelem na tle ideologicznym (większość osadników było przekonanymi komunistami i tworzyli kibuce na wzór Radzieckich kołchozów) szybko przeszedł na stronę Świata Arabskiego. W tym okresie musimy posługiwać się określeniami ogólnymi gdyż w latach 50 i początku 60 świadomość narodowa Palestyńczyków była jeszcze bardzo niska i antagonizmy Żydowsko-Palestynskie miały podłoże głównie partykularne (rywalizacja ekonomiczna). Kwestia podziału Palestyny między Żydami i Palestyńczykami długo nie pojawiała się w światowej polityce. Geopolityka omawianego regionu była cały czas zdominowana przez konflikt Izraela z państwami arabskimi. Miało to oczywiście swoje źródło w rywalizacji antagonistycznych bloków. Sama kwestia konfliktu Izraela z Palestyńczykami dążącymi do uzyskania własnego państwa zaczęła się pojawiać dopiero w latach, 60 kiedy to Palestyńczycy przeszkoleni przez Egipt (w tym Jaser Arafat) rozpoczęli tworzenie organizacji zbrojnych mających na celu walkę z Izraelem o własne państwo. Organizacja ta działała metodami terrorystycznymi, porywając samoloty i biorąc zakładników. Wysuwano wtedy żądania polityczne. Z bojówek palestyńskich powstała AL.-FATAHA (organizacja polityczno zbrojna) na jej czele w 1969 roku staną Jaser Arafat. Do zadań ściśle politycznych powstała Organizacja Wyzwolenia Palestyny, której program w pełni definiuje nazwa. Koniec lat 60 to krystalizacja programu niepodległościowego Palestyńczyków i ich walka zbrojna i dyplomatyczna. Powstał między innymi rząd palestyński na wychodźctwie. Najistotniejszą kwestią w programie AL.-FATAH była święta wojna z niewiernymi (idea znana w świecie arabskim od niemalże 622 roku, czyli wystąpienia Mahometa). Święta wojna nazywana po arabsku INTIFADĄ zakładała walkę wszelkimi środkami oraz obietnice raju dla poległych bojowników. Ta nadinterpretacja Koranu (świętej księgi muzułmanów) stworzyła pokolenia fanatyków religijnych, którzy napędzają spirale przemocy na Bliskim Wschodzie. Akcje Palestyńskie i kontrataki i ataki Izraela trwają do dziś. Konflikt ten rozwija się stale racji rosnących po obu stronach rachunków krzywd. Porozumienia Palestynsko-Żydowskie (zawarte pod patronatem USA za prezydentury B.Clintona) zostały zaprzepaszczone przez fanatyzm po obu stronach. Także w Izraelu istnieje skrajna prawica, która zabiła na przykład premiera Izraela, orędownika pokoju I. Rabina. Obecnie konflikt bliskowschodni podobnie jak w latach 90 przybiera na sile z powodu rosnącej świadomości Palestyńczyków. Obecnie Palestyńczycy wiedzą, że uzyskują przewagę nad Izraelem. Wynika to z ich potencjału demograficznego. Izrael ma stosunkowo małą ludność i wyczerpał już możliwości ściągania osadników (ostatnia fala osadników z byłego ZSRR przybyła do Izraela w połowie lat 90). Jaser Arafat powiedział kiedyś w wywiadzie:Największą bronią Palestyńczyków są Palestyńskie matki.Doskonale to pokazuje, że Palestyńczycy są świadomi swojej siły i mimo eskalacji napięcia i trwającej INTIFADY Izrael i społeczność międzynarodowa musi znaleźć rozwiązani. Zamach Palestyńskie i akcje brutalne akcje odwetowe będą trwały dopóki nie powstanie samodzielne, niepodległe państwo palestyńskie. Obawiać się jednak należy, że ziarna nienawiści posiane między te dwa narody będą długo przynosić swoje tragiczne owoce. Pocieszającym faktem jest, że nawet tak wrogie Izraelowi państwa jak Egipt czy Syria nawiązały z nim pokojowe stosunki. Państwa arabskie w dużej części finansują działalność bojówek palestyńskich. Jeśli te pieniądze zaczną wspierać akcje pokojowe jest szansa na trwały pokuj. Podobna uwaga może tyczyć się USA, kraj ten jest głównym sponsorem Izraela i dostawca sprzętu wojskowego. Więcej informacji: http://pl.shvoong.com/tags/jat/Prace na zlecenie(pełna obsługa): redsee@interia.pl
Więcej streszczeń na temat Konflikt PALESTŃSKO IZRAELSKI