Konsekwencje niewydania lub wydania
niewłaściwego świadectwa pracy przewidziane są w art. 99 KP. Paragraf 1 tego art. mówi
iż pracownikowi przysługuje roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłściwego świadectwa pracy. Paragraf 2 mówi, że
odszkodowanie, o którym mowa wyżej przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy z tego powodu, nie dłużej jednak niż 6 tygodni. Pracownikowi przysługuje roszczenie o zapłatę odszkodowania w przypadku poniesienia szkody w postaci niemożności podjęcia nowego zatrudnienia z powodu działania pracodawcy polegającego na niewydaniu w terminie lub wydaniu
niewłaściwego świadectwa pracy. Odpowiednio niemożność zarejestrowania się w urzędzie pracy i otrzymania zasiłku dla bezrobotnych z powodu niewydania lub opóźnienia wydania świadectwa pracy implikuje powstanie szkody w rozumieniu art. 99 paragraf 1 KP. Do wystąpienia uregulowanej przepisem art. 99 odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawcy niezbędne jest wystąpienie jest trzech przesłanek na raz tj. pracodawca nie wykonał w ogóle albo nienależycie spoczywający na nim obowiązek wydania świadectwa pracy, pracownik poniósł uszczerbek majątkowy z powodu niemożności podjęcia nowego zatrudnienia lub niemożności korzystania ze świadczeń określonych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, szkoda powstała w związku z nieprawidłowym działaniem pracodawcy(adekwatny związek przyczynowy). Udowodnienie, że w danym przypadku fakt pozostawania bez pracy wynika z powodu niewydania świadectwa pracy w ustalonym terminie albo też z powodu wydania niewłaściwego świadectwa pracy, ciąży na pracowniku co określa art. 6 KC w związku z art. 300 KP.