Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Prawo & Polityka>Prawo Konstytucyjne>System polityczny szwajcarii - geneza, konstytucja, system paryjny

System polityczny szwajcarii - geneza, konstytucja, system paryjny

książki Streszczenie   według:berea     Autor : berea
ª
 
1. Geneza (rys historyczny) Początki dzisiejszej Szwajcarii przypadają na rok 1291, kiedy to ówczesne 3 gminy alpejskie (Unterwalden, Uri i Schwyz) zawarły sojusz miedzy sobą. W kolejnych latach dołączyły do niego inne gminy i od 1648 roku można mówić o powstaniu konfederacji – luźnego związku 13 kantonów, w którym poszczególne gminy posiadały własne rządy. Istniał jeden wspólny organ centralny o nazwie Zgromadzenie. Konfederacja gwarantowała bezpieczeństwo wszystkim elementom składowym. W 1798 roku tereny te zostały podbite przez Napoleona, który utworzył tam Republikę Helwecką. Otrzymała ona konstytucję. Było to państwo unitarne, jednolite. System ten upadł wraz z upadkiem Cesarza Francuzów i w 1815 roku kantony powróciły do formy konfederacji. Została opracowana nowa konstytucja. W tym samym roku Szwajcaria ogłosiła wieczystą, trwałą naturalność (poza nią istnieją jeszcze dwa państwa o takim statusie – Watykan i Austria od 1955 roku). W 1847 roku wybuchła w Szwajcarii wojna domowa (przyczyną były spory między kantonami). Szwajcarzy doszli do wniosku, iż najlepiej będzie utworzyć państwo federacyjne. W 1848 roku weszła w życie konstytucja federacji, która dała początek dzisiejszemu federalizmowi szwajcarskiemu. Podczas prac nad ustawą zasadniczą, wzorowano się na konstytucji Stanów Zjednoczonych. Kantony otrzymały dużą samodzielność, wprowadzono domniemanie kompetencji na rzecz kantonów (jeżeli konstytucja nie reguluje jasno dziedzin przysługującym władzom federalnym, przypadają one władzom kantonalnym). W 1874 roku zaczęła obowiązywać kolejna konstytucja federalna, w której oficjalną nazwą państwa stała się Konfederacja Szwajcarii. 2. Konstytucja Obecna konstytucja przyjęta została przez parlament 18 grudnia 1998 roku (oficjalnym momentem jej przyjęcia było referendum ogólnokrajowe, które odbyło się 18 kwietnia 1999 roku). Weszła ona w życie 1 stycznia 2000 roku. 3. Nowelizacja (zmiana) konstytucji Inicjatywa nowelizacji lub zmiany należy do jednej z izb parlamentu albo do obywateli (100 tysięcy podpisów). Niezbędne jest referendum obligatoryjne, w którym za zmianą opowie się większość absolutna (50% + 1), aby konstytucja weszła w życie.
Istnieje jeszcze jeden rodzaj większości potrzebny do wprowadzenia nowej ustawy zasadniczej. Jest to większość kantonów (tzn. bada się, czy większość kantonów poparła projekt). 4. Ustrój polityczny Szwajcaria jest państwem federacyjnym (klasyczne państwo związkowe), mimo to funkcjonuje dawna nazwa. Składa się z 20 kantonów i 6 półkantonów. Niższym szczeblem podziału administracyjnego są gminy. Szwajcaria jest republiką o systemie rządów Zgromadzenia (Konwentu Dyrektoriatu). Panuje tam ustrój parlamentarno – komitetowy (parlamentarno – kantonalny). Nazwa wskazuje na to, iż dominuje parlament. Art. 1 konstytucji stwierdza, iż parlament sprawuje najwyższą władzę (w Polsce – sejm i senat). Brak jest wyraźnej deklaracji trójpodziału władz, która mimo wszystko istnieje. 5. System partyjny W Szwajcarii funkcjonuje system wielopartyjny, ale od lat do parlamentu wchodzą 4 partie: a. Socjaldemokratyczna Partia Szwajcarii, b. Liberalno – Demokratyczna Partia Szwajcarii, c. Demokratyczno – Chrześcijańska Partia Ludowa Szwajcarii, d. Szwajcarska Partia Ludowa. Cechą istotną jest to, że jest to system kooperacji partii politycznych. Sprowadza się do tego, że partie te zdobywają mandaty w wyborach, ale potem nie ma dyskusji o tym, kto będzie rządził. Funkcjonuje tzw. przyjacielskie porozumienie – rządzą wszystkie partie, które znajdą się w parlamencie. Rządy szwajcarskie są wielopartyjne, ale nie koalicyjne. Nie ma tam opozycji parlamentarnej. Przestrzegana jest tzw. magiczna formuła przy tworzeniu rządu: 2/2/2/1 (po dwóch członków rządu z 3 partii, które zdobyły największą liczbę mandatów i jeden członek z czwartej partii).
Opublikowano dnia: 17 marca, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.