Księga wieczysta złożona jest z czterech działów. Dział pierwszy zawiera oznaczenie
nieruchomości i spis praw związanych
z prawem własności. Drugi to określenie właściciela, czy właścicieli albo użytkownika wieczystego. Trzeci dział to wpisy dotyczące ograniczonych praw rzeczowych – oprócz hipotek, prawa osobiste oraz roszczenia, które ciążą na
nieruchomości, a także ograniczenia w rozporządzaniu nią. Natomiast dział czwarty dotyczy hipotek – określenie ich cech, wysokości, zakresu, waluty, rodzaju itd. Księgi wieczyste to pewnego rodzaju rejestr, który przedstawia stan prawny danej nieruchomości. Regulowany jest on w naszym kraju przez ustawę o księgach wieczystych i hipotece -6 lipca 1982 z późniejszymi zmianami oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 17 września 2001 w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów z późniejszymi zmianami. Księgi wieczyste od 1991 roku prowadzone są przez wydziały ksiąg wieczystych w sądach rejonowych zależnie od miejsca położenia nieruchomości. Ta sama osoba może być zapisana jako właściciel w kilku księgach wieczystych, jednak jedno prawo własności powinno być wykazane tylko w jednej księdze wieczystej. W Polsce przeprowadzana jest
informatyzacja ksiąg wieczystych – ma to na celu zlikwidowanie olbrzymich opóźnień w załatwianiu spraw w sądach wieczystoksięgowych. Obok każdej księgi wieczystej są założone akta, gdzie składane są wszystkie pisma oraz dokumenty będące podstawą wpisów w księdze.
Księgi wieczyste są jawne, co oznacza, że każdy ma prawo w obecności pracownika sądu mieć wgląd do księgi wieczystej; akta księgi natomiast przeglądać może wyłącznie notariusz albo osoba mająca interes prawny. Istnieje też tzw. domniemanie zgodności ze stanem prawnym, czyli że przyjmuje się za pewnik, że stan prawny istniejący w księdze wieczystej jest stanem zgodnym z rzeczywistością. Domniemywa się, że prawa wpisane istnieją, a wykreślone nie. Jeżeli zaistniała jakaś niezgodność treści z rzeczywistym stanem prawnym usunąć ją można tylko poprzez odpowiedni proces cywilny. W takim wypadku treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto nabył własność lub inne prawo rzeczowe od osoby uprawnionej według księgi drogą czynności prawnych. Istnieją jednak liczne wyjątki do tej zasady, aby nie dochodziło do nadużyć. Istnieją też pewne zabezpieczenia organizacyjne, żeby stan w księdze wieczystej zgadzał się z rzeczywistym stanem prawnym. Jest to np. obowiązek nałożony na notariusza. Sporządzając akt notarialny, którego treścią jest przeniesienie własności nieruchomości, musi on do 3 dni złożyć wniosek do odpowiedniego sądu wieczystoksięgowego o wpisanie prawa własności nowego nabywcy.
Celem prowadzenia ksiąg wieczystych jest ustalenie stanu prawnego danej nieruchomości, są więc bardzo ważnym elementem, gdy chcemy kupić nieruchomość. Zawsze możemy w sądzie sprawdzić kto jest właścicielem i jaki jest stan prawny obiektu.