Proceduralną koncepcją prawa natury
sformułował Fuller, krytykując w niej pozytywistów stwierdził, że odpowiedź na pytanie o moralność prawa związana jest ze spełnieniem pewnych proceduralnych warunków przez system prawa i reguły w nim zawarte. Zdaniem Fullera prawo natury nie ma nic wspólnego z prawem powstałym z woli niebios, ale z tym czy samo prawo respektuje pewne formalne (proceduralne) warunki, które określa mianem proceduralnego prawa natury. Fuller odróżnia materialne prawo natury od proceduralnego prawa natury. Materialne prawo natury jest w istocie bardzo trudne do określenia. Niewątpliwie istnieją trzy zasady tego prawa, mianowicie chronić życie ludzkie, wolność i wolność komunikowania się między ludźmi. Jeżeli prawo będzie chronić te wartości materialne to będzie moralne, będzie to jednak w istocie mniej ważne niż spełnienie przez prawo tzw. warunków proceduralnych. Do tych warunków Fuller zalicza: - prawo musi się składać z norm ogólnych i generalnych, które zapewniają formalną równość wobec prawa, - prawo musi być udostępnione adresatom, - prawo nie może działać wstecz, - prawo musi być formułowany w sposób zrozumiały dla adresata w takim stopniu, by mogli oni bez wątpliwości rozstrzygnąć co jest ich obowiązkiem, a co uprawnieniem, - prawo nie może być sprzeczne, - przestrzeganie norm nie może przekraczać możliwości osób zainteresowanych, - normy muszą się oznaczać pewną trwałością, - musi istnieć zgodność między prawem ustanowionym a prawem urzeczywistnionym.
Fuller twierdzi, że można wszystko ludziom nakazać i zakazać ponieważ życie w społeczeństwie musi się opierać na pewnych normatywnych podstawach. Składają się one w przypadku prawa na tzw. koncepcję proceduralnego prawa natury. Proceduralne prawo natury jest koncepcją, która zwróciła uwagę na fakt, że poza wartościami zewnętrznymi do prawa istnieją wartości wewnętrzne tkwiące w samym prawie. Te wartości, które nazywa Fuller proceduralnym prawem natury mają równie ważne, a może nawet ważniejsze znaczenie niż reguły materialnego prawa natury. Mało tego Fuller uważa, że wtedy kiedy respektowane są warunki proceduralnego prawa natury, to system prawny staje się również systemem, który spełnia warunki materialnego prawa natury. W istocie współczesne doktryny prawa natury wzajemnie się nie eliminują, a raczej dopełniają. Krytyka pozytywizmu prawniczego poprzez współczesne koncepcje prawa naturalnego wskazuje, że prawa i moralności nie da się traktować jako niezależnych porządków normatywnych.