W dobie powszechnego dostępu do Internetu i społeczeństwa informacyjnego idea
nauczania na odległość staje
się coraz bardziej popularna. Idea ta nie jest czymś nowym. Jeszcze przed erą globalnej sieci istniało pojęcie d-learningu, które charakteryzuje się odseparowaniem nauczyciela od ucznia oraz ucznia od grupy uczących się, zastępując interpersonalną komunikację (typową dla konwencjonalnej edukacji) typem komunikacji, w której pośredniczy technologia. Pierwszymi przykładami zastosowania d-learningu są szkoły korespondencyjne i uniwersytety radiowo telewizyjne, które wykorzystują właśnie takie sposoby nauczania. Odmianą d-learningu jest
e-learning, czyli nauczanie na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet
studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Narzędzia e–learningu to specjalnie przygotowane programy komputerowe, strony internetowe, fora dyskusyjne, poczta elektroniczna, czat, wideo–konferencja.
Wszystkie te narzędzia wykorzystywane są przez Wirtualne Uniwersytety, czyli uniwersytety które dają możliwość odbywania studiów, prowadzenia badań, przygotowywania materiałów dydaktycznych, itp. bez konieczności przemieszczania się z miejsca zamieszkania do miejsca studiowania i fizycznego kontaktu
student - nauczyciel. Wirtualne uniwersytety funkcjonujące w międzynarodowych strukturach sieciowych są faktem. Powstały one w ciągu ostatnich 8-7 lat. Jednym z przykładów takiego uniwersytetu działającego w Polsce, o ile można tak powiedzieć, jest Polski
uniwersytet Wirtualny. Jest on wspólnym przedsięwzięciem Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pierwsze studia on-line zostały uruchomione przez Wyższą Szkołę Humanistyczno – Ekonomiczną w Łodzi w 2002 roku na dwóch kierunkach: zarządzanie i marketing oraz informatyka. Rok później rozpoczęły się zajęcia na następnych dwóch kierunkach: politologii oraz pielęgniarstwie. W lipcu 2005 pierwsi absolwenci studiów na platformie PUW odebrali swoje dyplomy. W czerwcu 2006 studiowało już ok. 700 studentów w tym 75 z zagranicy – większość z krajów europejskich, ale także m.in. ze Stanów Zjednoczonych, Korei Południowej i Australii. Obrazuje to możliwości jakie daje „umiejscowienie” uniwersytetu w sieci i uniwersalizację jego charakteru.
Jak odbywa się nauka w takim uniwersytecie?
Oczywiście wykorzystywany jest Internet, za pomocą którego studenci uczestniczą w zajęciach
on-line. Uczestnicy tego rodzaju studiów mają wszystkie prawa przysługujące studentom. Student, przystępując do nauki, otrzymuje dostęp (login, hasło) do platformy zdalnego nauczania. Na platformie zdalnego nauczania zamieszczone są materiały dydaktyczne. Zawierają one wiele elementów, które dają studentom możliwość samodzielnego przeanalizowania materiału oraz sprawdzenia, na ile opanowali materiał danego kursu, zanim przystąpią do egzaminu. Środowiskiem nauki, miejscem spotkań i wspólnej pracy jest platforma zdalnego nauczania. Umożliwia ona prowadzącemu kontrolę pracy studenta. Na tej podstawie wystawiana jest odpowiednia ocena końcowa, na którą wpływa zarówno wartość merytoryczna zrealizowanych zadań, jak i aktywność studentów na forum dyskusyjnym. Organizacja roku akademickiego jest podobna do tej na tradycyjnych uczelniach z wyjątkiem braku konieczności częstej, fizycznej obecności na zajęciach. Taka konieczność pojawia się na zakończenie każdego semestru, kiedy to student zobowiązany jest do uczestnictwa w sesjach egzaminacyjnych. Po zakończeniu studiów, student otrzymuje dyplom taki sam jak dla innych trybów studiów, uzupełniony suplementem do dyplomu zgodnym z wymogami Unii Europejskiej.
Czy taka forma zdobywania wiedzy jest lepsza od tradycyjnej?
Wydaje się, że taka forma nauczania stanowi bardzo atrakcyjną alternatywę dla tradycyjnej formy nauczania. Umożliwia naukę na bardzo wysokim poziomie, dostępną w dowolnym miejscu i o dowolnym czasie. Daje szansę niepełnosprawnym, bezrobotnym, osobom pracującym i wszystkim poszukującym wiedzy "dostępnej wszędzie i zawsze". Dyplom ukończenia w niczym nie ustępuje tradycyjnym odpowiednikom. Co więcej, jego posiadacz umie sprawnie posługiwać się nowoczesnymi narzędziami informatycznymi i wie, jak skutecznie korzystać z technologii informacyjnych. Niebagatelną korzyścią osiąganą przez studentów jest również oszczędność czasu, odpada przecież konieczność przebywania na uczelni i dojazdu, który wykorzystać można do innych celów. Zdobywanie wiedzy z wykorzystaniem sieci jest metodą coraz szerzej stosowaną. O skali popularności świadczy fakt, że w 2000 r. w USA 75% uczelni wyższych oferowało różnorodne formy edukacji przez Internet.
Koszty takiego studiowania w chwili obecnej wydają się porównywalne z tradycyjną formą, Np. czesne miesięczne w PUW wynosi 260 zł, płatne przez dwanaście miesięcy, plus wpisowe 390 zł. Odpada wprawdzie koszt ewentualnego dojazdu i zakwaterowania, ale potencjalny student musi zainwestować w sprzęt komputerowy, który niezbędny jest w tej formie nauki. Trudno przecież wyobrazić sobie naukę w kafejkach internetowych, gdzie nie zawsze można się odpowiednio skupić na nauce, lub też korzystanie z komputera w miejscu pracy, nie zawsze mile widziane przez pracodawcę.
Zważywszy jednak na rozwój technologii i permanentny brak czasu w codziennym życiu człowieka, wydaje się że jest to przyszłość edukacji a rozwój technologii, dzięki któremu pojawiają się już nowe pojęcia, takie jak m-learning, czyli mobile learning, pozwalający na naukę w każdym miejscu i czasie, dzięki wykorzystaniu bezprzewodowej technologii i urządzeń typu laptop, palm top, telefon komórkowy itp., spowoduje że nauczanie na odległość stanie się zjawiskiem powszechnym.
Więcej recenzji na temat http://www.puw.pl/