Zbigniew Herbert – urodził się 29 X 1924 roku we Lwowie, poeta, dramatopisarz, eseista. Podczas wojny uczył się na tajnych
kompletach gimnazjalnych. W 1943 roku rozpoczął studia polonistyczne na konspiracyjnym UJK. Brał udział w ruchu oporu w szeregach AK. Od 1944 roku w Krakowie, w 1948 przeniósł się do Sopotu, w 1949 do Torunia, w 1950 zamieszkał w Warszawie. W tym czasie ukończył studia prawnicze i ekonomiczne na krakowskiej Akademii Handlowej i UMK, był krótko studentem krakowskiej ASP (1945), słuchał też wykładów z filozofii (m.in. u H. Elzenberga) na UJ, UMK i UW. Podejmował dorywcze zajęcia w różnych zawodach , głównie jako ekonomista. Debiutował tomem poetyckim „Struna Światła” w 1956 roku. Następnie ogłosił kilka zbiorów wierszy m.in. „Pana Cogito” (1974). W 1965-68 był członkiem redakcji miesięcznika „Poezja”. Odbył wiele podróży po krajach europejskich i Stanach Zjednoczonych, wygłaszając odczyty i wykłady o literaturze polskiej i europejskiej. Otrzymał m.in. austriackie nagrody literackie o charakterze międzynarodowym: im. N. Lenaua (1965) i im. G. Herdera (1973).
Twórczość Herberta wiąże się ściśle z odrodzeniem poezji polskiej, które dokonało się w połowie lat pięćdziesiątych. Uwrażliwiona na konflikty moralne epoki, które są wynikiem współczesnych przemian historycznych i cywilizacyjnych. Często poeta posługuje się poetyką wielkiej metafory lub paraboli, których tworzywem są mity, dzieła sztuki, elementarne zjawiska natury, postacie historyczne i literackie o wartościach symbolicznych. Łączy w sobie szacunek dla tradycji kultury europejskiej z nowoczesnością środków wyrazu, zainteresowania filozoficzne z prostotą języka poetyckiego, doniosłość etycznej i egzystencjalnej problematyki ze zmysłem ironii i humoru.
Do najwybitniejszych osiągnięć poezji Herberta należy zbiór „Pan Cogito”, którego tytułowy bohater, przeżywający podstawowe problemy tej poezji, ukazany został z dyskretnie żartobliwego, pomniejszającego dystansu, eliminującego patos i potęgującego heroiczne przesłanie moralne zawarte w tych wierszach. Oprócz poezji Herbert uprawiał dramatopisarstwo, dramaturgię radiową, eseistykę. Za granicą Herbert należy do najbardziej poczytnych polskich poetów współczesnych. Zmarł 28 lipca 1998 w Warszawie.
(źródło: Literatura Polska. Przewodnik encyklopedyczny. Pod redakcją Juliana Krzyżanowskiego, od 1976 roku Czesława Hernasa. Warszawa 1984.)