Cywilizacja Indusu była już dobrze rozwinięta około 2500 roku przed Chr. I nie ustępowała mezopotamskiej i egipskiej. Stolicami
imperium były miasta-cytadele Harrapa i Mohendzo Daro, a ich mieszkańcy wywodzili się z rolników Iranu. „Najstarsze miasta budowano wokół sanktuariów, tj. w pobliżu świętej przestrzeni, „Środka Świata”, gdzie łączność między ziemię, niebem i rejonami podziemnymi była uznawana za możliwą”. Ogromna ilość posążków i pieczęci wskazuje na obecność kultu Bogini Matki, przedstawianej na posągach w pozycji „jogicznej” i będącej prawdopodobnie prototypem Śiwy. Najazdy Ariów ostateczne zniszczyły kulturę Indusu, która nie wygasła, lecz pozostała w formach ludowych, a te w wyniku wielkiej syntezy przekształciły się w hinduizm.
Kreta. Trwająca od pięciu tysięcy lat kultura neolityczna Krety została wyparta w 3 tysiącleciu przed Chr. przez kolonizujących ja emigrantów z południa i ze wschodu. W 2 tysiącleciu przed Chr. Kreteńczycy znali już hieroglify, które kilka wieku później zastąpiło pismo linearne, wprowadzone przez zamieszkałych na Peloponezie Achajów i około 1400 roku przed Chr. Pisano i mówiono po grecku. Na Krecie przez długi czas mieszkano w jaskiniach, które były również miejscem grzebalnym i pełniły funkcje religijne. W jednej z jaskiń przyszedł na świat władca Olimpu – Zeus. Znaczna ilość jaskiń poświęcona była różnym autochtonicznym bóstwom. Wejście do jaskini lub labiryntu utożsamiano ze wstąpieniem do piekieł, rytualna śmiercią. W jednym z tych labiryntów Tezeusz stoczył zwycięską walkę z Minotaurem. Zachowane obrazki, pieczęcie, wota, czy idole przyznają pierwszeństwo Bogini i wskazują na religijną wyższość kobiety, które grały ważna rolę w procesjach, świętach i scenach ofiarnych. Niektóre obrazki przedstawiają je jako Panie Dzikiej Zwierzyny. „Pieczęć z Knossos ukazuje Panią Gór, pochylającą berło w stronę oddającego jej cześć mężczyzny, który opuszcza wzrok”. W kulturze minojskiej nie ma żadnego dowodu istnienia dorosłego boga płci męskiej. Mykeńscy najeźdźcy zniszczyli kulturę minojską i włączeniu ją jako wkład w kulturę helleńską. To na minojskiej Krecie miały miejsce „początki” klasycznej Grecji. Sanktuarium greckie jest kontynuacją minojsko-mykeńskiej kaplicy oraz istnieje ciągłość między kreteńskim kultem ogniska domowego a kultem mykeńskich pałaców. Przetrwały tu również kulty bogiń, a także rytuały i wierzenia związane z płodnością, śmiercią i przetrwaniem duszy po śmierci. Odkryte w Knossos (miasto na Krecie), Pylos i Mykenach (miasta greckie) tablice wspominają już o homeryckich bogach – Zeusie, Herze, Atenie, Posejdonie i Dionizosie, z których niektórzy narodzili się na Krecie i tam spędzili dzieciństwo.