Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Filozofia>Twórczy i harmonijny rozwój czlowieka

Twórczy i harmonijny rozwój czlowieka

książki Recenzja   według:fulminatrix     Autor : Makary Krzysztof Stasiak
ª
 
W książce,,Twórczy i harmonijny rozwój człowieka’’, autor Krzysztof Makary Stasiak przedstawia pewną nową propozycję myślenia o rozwoju człowieka.Autor zauważa, że dotychczasowe myślenie o rozwoju oparte jest na idei scjentycyzmu.W ramach tej koncepcji człowiek przyswaja sobie nowe wiadomości o otaczającym nas świecie, a w aspekcie fizycznym – ćwiczy ciało w celu uzyskania lepszych wyników w wybranych dyscyplinach sportowych. Jest to idea kalokagatii – to znaczy wszechstronnego i harmonijnego rozwoju człowieka. Idea rozwoju jest mocno zakorzeniona w refleksji o kulturze fizycznej.Dostrzegana jest również w relacji człowieka ze środowiskiem.Czlowiek nie jest obiektem izolowanym.Żyje w środowisku, korzysta z jego zasobów, czym kształtuje siebie i swoje możliwości. Podczas uprawiania sportu, a jeszcze bardziej turystyki i rekreacji, związki człowieka z przyrodą są szczególnie ważne i cenne. Pokonywanie przeszkód stawianych przez naturę, to sytuacje wzbogacające przeżycia czlowieka.Charakter przyrody wpływa na kształt życia człowieka, służy kształtowaniu cech charakteru, wpływa na powstające więzi międzyludzkie. Zdaniem autora rozwój taki jest ekstensywny i ma charakter pośredni, gdyż człowiek poszerza posiadane wiadomości a nie rozwija dyspozycji służących ich przyswajaniu, wypełnia posiadany już potencjał a nie wzbogaca go. Dotychczasowe rozumienie rozwoju autor przeciwstawia innemu, opartemu na twórczości Twórczość jest przedmiotem bardzo licznych badań. W pracy zarysowany jest ich aktualny stan. Po dokonaniu przeglądu autor pokazuje niedostatki istniejących badań nad zjawiskiem twórczości i w opozycji do nich proponuje własne podejście do tego zjawiska. Opracował on oryginalna koncepcję umyślnej twórczości w opozycji do niezamierzonej. Człowiek, działając umyślnie twórczo, zyskuje możliwość oddziaływania na samego siebie, na bogactwo posiadanych dyspozycji. Może on bezpośrednio zwiększać posiadany potencjał,umiejetności i repertuar aktywności. Autor w swojej pracy opiera się na dziełach Arystotelesa, który sformułował koncepcje i wskazał sposób użytkowania, pewnej procedury postępowania praktycznego nazwanej techne. Techne jest to procedura składająca się z czynności myślowych oraz praktycznych. Składa się z następujących elementów: Rzeczywistość, punktem wyjścia dla wszelkich działań jest zastana rzeczywistość. Ona jest przedmiotem refleksji i oddziaływania. Doświadczenie. Na podstawie obserwacji (Arystoteles) i eksperymentu (Galileusz) badacze wyróżniają w rzeczywistości stale związki przyczynowo-skutkowe, zwane też prawidłowościami. Nauki empiryczne. Jest to zbiór sądów ogólnych prawdziwie opisujący prawidłowości przyrodnicze wyróżniane w poszczególnych dziedzinach wiedzy naukowej. Stanowią one pewien opis rzeczywistości, czyli symbolicznie zastępują ja, reprezentują. Nauki dedukcyjne. Są to formy rozumowań, wedle, których można poprawnie operować sądami ogólnymi, czyli z jednych sadów wywodzić inne, również prawdziwe. Sądy wywiedzione również są prawdziwe, a więc reprezentują rzeczywistość.Te same własności, co sylogistyka maja formuły matematyczne. Matematyka znana i rozwijana była już w starożytnej Grecji. Jednakże wówczas nie znalazła aż tak szerokiego zastosowania jak dzisiaj. Sprawił to dopiero Galileusz. On to zastosował ją do,, czytania księgi przyrody’’, a Kartezjusz nadał jej status języka w pełni odzwierciedlającego zjawiska rzeczywiste – res cogitans.
Uczynił to też praktycznie, na przykład wprowadzając geometrię analityczną. Rozumowanie i projektowanie. Korzystając z logiki i matematyki można poprawnie operować sądami naukowymi, czyli można z danych sądów, ,,przesłanek pierwszych’’, wywodzić inne, również prawdziwe. Posługując się rozumowaniem można, po pierwsze, wzbogacać posiadaną wiedzę. Z danych uzyskanych w drodze bezpośredniej obserwacji czy eksperymentu wywodzi się nowe twierdzenia i nowe wielkości, czasami nawet nieobserwowalne bezpośrednio. Poprawnie operując wiedzą naukową można, po drugie, rozwiązywać problemy, projektować nowe sytuacje i obiekty zaspokajające potrzeby człowieka. Nauki empiryczne to prawdziwa reprezentacja rzeczywistości, nauki dedukcyjne to poprawne formy operowania nią. Wytwarzanie – praktyczna realizacja wcześniej przygotowanych projektów. Symbolicznie określony obraz jakiegoś fragmentu rzeczywistości (projekt) zostaje faktycznie wytworzony. Rzeczywistość wytworzona. W wyniku swojej aktywności człowiek wytworzył pewne obiekty i sytuacje. Wzbogacają one rzeczywistość zastaną. Efekty procedury techne są co najmniej trojakiego rodzaju: Po pierwsze, posługując się tą procedurą wzbogaca się wiedzę naukową. Drugim efektem Arystotelesowskiej procedury jest możliwość trafnego przewidywania przyszłości i symbolicznego projektowania. Trzecim i najważniejszym efektem metody techne jest znaczna oszczędność wysiłku człowieka. Wynika to z tego iż można zastąpić wiele realnych operacji, miedzy innymi rozwiązywania problemów, operacjami symbolicznymi. W książce zaproponowana jest nowa koncepcja rozumienia rozwoju, ufundowana właśnie na idei umyślnej twórczości. W jej ramach człowiek zyskuje możliwość bezpośredniego oddziaływania na bogactwo posiadanych dyspozycji, może je zwiększać i wzbogacać. Rozwój oparty o tę ideę jest wiec bezpośredni, bardziej skuteczny i harmonijny ; służy wzbogacaniu posiadanego potencjału i struktur działania człowieka, a nie, jak do tej pory, większemu obciążaniu go. Obok rozważań nad samą koncepcją rozwoju pokazane są kierunki i sposoby prowadzenia nowych form pracy nad sobą. Podane są też przykłady różnego rodzaju ćwiczeń z zakresu treningu możliwości twórczych. Tradycyjnie ćwiczenia fizyczne rozumiane są jako służące jedynie rozwojowi fizyczności człowieka. Tymczasem pokazane są tutaj takie ćwiczenia, które oddziałują na inne sfery takie jak : emocje, myślenie itp. Są to systemy jogi i bioenergetyki. Ilustrują one nowe konsekwencje wprowadzonej koncepcji umyślnej twórczości i nowe formy pracy nad wzbogacaniem potencjału ludzkiego. .
Opublikowano dnia: 30 grudnia, 2007   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.