Wieniedikt Wasiljewicz Jerofiejew (Венедикт Васильевич Ерофеев ) (ur. 24 października 1938 roku, zm. 11 maja 1990) — rosyjski pisarz. Znany, w szczególności, jak autor poematu „Moskwa-Pietuszki”.
Wieniedikt (Wieniczka) Jerofiejew urodził się na stacji Pojakonda w obwodzie murmańskim. Ojciec — naczelnik stacji kolejowej, był represjonowany i w latach 1939-1954 przebywał w obozie pracy. Dzieciństwo Wieniczka spędził głównie w domu dziecka w Kirowsku (półwysep Kolski).
Szkołę ukończył z wyróżnieniem. W połowie lat 50-tych i na początku 60-tych uczył się na filologicznym wydziale Uniwersytetu Moskiewskiego, a potem w kilku wyższych szkołach pedagogicznych, których jednak nie ukończył. Od 1958 do 1975 nie miał stałego miejsca zamieszkania. Imał się w tym czasie różnych zajęć. Pracował m.in.
jako ładowacz w Kołomnie, pomocnik murarza, jako nabywca winnych naczyń w Moskwie, palacz we Władimirze, był dyżurnym komendantem milicji w Orzechowo - Zujewie, pracował też jako bibliotekarz (Briańsk), monter w różnych miastach Rosji, Litwy i Białorusi (to znalazło odbicie w fabule poprowadzić „Moskwa- Pietuszki”), jako laborant ekspedycji do Uzbekistanu.
Już od wczesnej młodości Wieniczka wyróżniał się wyjątkową erudycją i miłością do literatury. Jako 17 latek
napisał «Zapiski psychopaty». W 1970 Jerofiejew ukończył poemat pisany prozą „Moskwa — Pietuszki”.
Został on opublikowany w izraelskim almanachu «Ami» w 1973 roku. W ZSRR poemat po raz pierwszy był wydrukowany w ocenzurowanej wersji w grudniu 1988 w czasopiśmie „Trzeźwość i kultura”. W pełnej (nieocenzurowanej) wersji „Moskwa – Pietuszki” ukazała się po raz pierwszy w almanachu «Wiadomość» w 1989 r. W tym i innych utworach, Jerofiejew nawiązuje do tradycji surrealizmu i literackiej bufonady.
Oprócz „Zapisków psychopaty” i „Moskwy — Pietuszki” Jerofiejew napisał sztukę „Noc Walpurgijewa”, esej «Wasilij Rozanow oczyma ekscentryka» i niepoddający się klasyfikacji utwór „Dobra Wiadomość”. Sztuka «Dissidienty, lub Fanni Kapłan» została nieukończona. W 1992
roku czasopismo «Teatr» opublikowało listy Jerofiejewa do siostry Tamary Guszczinoj.
Według słów Jerofiejewa, w 1972 roku on napisał powieść «Szostakowicz», która została skradziona w pociągu, razem z siatką, w której leżały dwie butelki alkoholu. W 1994 roku Władisław Lona ogłosił, że rękopis cały czas leżał u niego i wkrótce go opublikuje. Ostatecznie został opublikowany tylko nieduży fragment domniemanej powieści Jerofiejewa. Większość krytyków uznaje go jednak za fałszerstwo.
W 1985 r. Wieniedikt Jerofiejew przyjął chrzest w jedynym wówczas istniejącym kościele katolickim w Moskwie. Ojcem chrzestnym pisarza został jego przyjaciel, filolog Władimir Murawiow.
W ostatnich latach życia Jerofiejew cierpiał na nieuleczalną chorobę — raka gardła. Pisarz umarł w Moskwie 11 maja 1990 roku. Został pochowany na Kuncewskim cmentarzu. W Moskwie na placu Walki został wzniesiony na jego cześć pomnik.
Książki Jerofiejewa zostały przetłumaczone na co najmniej 30 języków.
Więcej streszczeń na temat Życie i twórczość Wieniedikta Jerofiejewa