STYLIZACJA – polega na świadomym lub celowym wprowadzeniu do stylu utworu literackiego środków językowych w celu zbliżenia czytelnika do danej epoki, uwiarygodnienia treści utworu. Rozróżniamy 2 rodzaje stylizacji:
-
stylizację archaizującą
czyli archaizację,
- stylizację gwarową czyli dialektyzację,
- stylizację na język potoczny, na język środowiskowy,
- stylizację poetycką,
- oraz inne zabiegi stylizacyjne służące celom satyrycznym i humorystycznym.
Stylizacja może obejmować cały utwór, albo tylko niektóre jego partie jak np. wypowiedzi postaci literackich.
Archaizmy – są to
wyrazy używane przez najstarsze pokolenie ludzi. Wyrazy te dawno wyszły z powszechnego użycia. Nie są już używane w dzisiejszej mowie, np. Bogurodzica, Bożyc, itp.
Archaizacja – czyli stylizacja archaizująca, nazywamy tak świadome wprowadzenie do utworów
literackich nie tylko wyrazów dawnych, które odnoszą się do realiów minionych epok, lecz także takich, które nadają stylowi zabarwienie archaiczne, a więc upodobniają tekst do języka
dawnych wieków. Archaizacja występuje w powieściach historycznych: „Ogniem i mieczem”, „Potop”, „Quo vadis”, „Krzyżacy”.
Dialektyzmy – są to wyrazy np. gwarowa postać wyrazu wiatr – wiater, oraz wyrazy zaczerpnięte z gwary podhalańskiej haw – tam. Dawny, a dziś używany jest wyraz siedzisko.
Dialektyzacja – jest to używanie wyrazów i form wywodzących się z gwar danego regionu. Nie zawsze jest ono świadome. Wyrazy te są nazywane dialektyzmami lub regionalizmami nieświadomymi. Jeżeli pisarz stosuje takie środki językowe świadomie, wówczas chce podkreślić wiejskie pochodzenie bohatera i nadać utworowi odpowiedni koloryt lokalny.
Więcej streszczeń na temat STYLIZACJA -archaizacja i dialektyzacja w utworach literackich