Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Językoznawstwo>Biblijne frazeologizmy – salomonowy wyrok

Biblijne frazeologizmy – salomonowy wyrok

artykułu Recenzja   według:Aave3     Autor : Stary Testament
ª
 
Salomon, król Izraela, słynął z niezwykłej mądrości. Przypisuje mu się w żydowskiej tradycji autorstwo „Księgi Koheleta”, „Pieśni nad pieśniami” i „Księgi przysłów”. Szczególnie sądy Salomona były trafne i niezwykłe.
Zdarzyło się pewnego razu, że przed oblicze króla zgłosiły się dwie kobiety, nierządnice, z niemowlęciem. Opowiadały, że mieszkają razem i obie w tym samym czasie powiły synów, ale jedna z nich przygniotła dziecko podczas snu i udusiła je. Każda z nich twierdziła, że jest matką żyjącego niemowlaka. Prosiły Salomona o rozsądzenie sporu.
Po wysłuchaniu ich historii król kazał przynieść miecz i polecił rozciąć dziecko i każdej z kobiet dać po połowie. Wtedy jedna z nich zaczęła błagać Salomona, by zostawił syna przy życiu i oddał je tej drugiej. W ten sposób król rozpoznał prawdziwą matkę i oddał jej syna całego i zdrowego. Lud izraelski natomiast uznał , że przez Salomona przemawia sam Bóg.

Taki jest rodowód wyrażenia:

Salomonowy wyrok, czyli wyjątkowo mądry wyrok zaskakujący w swojej wymowie

Rodzaj związku frazeologicznego:

wg klasyfikacji Stanisława Skorupki: wyrażenie
wg klasyfikacji Andrzeja Marii Lewickiego: wyrażenie rzeczownikowe

Użycie w zdaniu:

Polonistka sprawiedliwie rozsądziła nasz spór. To był iście salomonowy wyrok.

Źródła
Biblia. Stary Testament. Pierwsza Księga Królewska

"Bóg dał Salomonowi mądrość i rozsądek nadzwyczajny oraz rozum nieogarniony, jak piasek na brzegi morza. Toteż mądrość Salomona przewyższała wszystkich ludzi Wschodu i Egipcjan. (...) Wypowiedział bowiem trzy tysiące przysłów, a pieśni jego było tysiąc pięć" (1 Krl 5, 9-12).

„16 Tedy przyszły dwie niewiasty wszetecznice do króla, i stanęły przed nim.
17 I rzekła jedna z onych niewiast: Proszę panie mój, ja i ta niewiasta mieszkamy w jednym domu, i porodziłam u niej w tymże domu.
18 I stało się dnia trzeciego po porodzeniu mojem, że porodziła i ta niewiasta; i byłyśmy pospołu, a nie było nikogo obcego z nami w domu, oprócz nas dwóch w tymże domu.
19 I umarł syn tej niewiasty w nocy, przeto, iż go była przyległa.
20 A wstawszy o północy, wzięła syna mego ode mnie, gdy służebnica twoja spała, i położyła go na łonie swojem, a syna swego umarłego położyła na łonie mojem.
21 A gdym wstała rano, chcąc dać ssać synowi memu, otom znalazła umarłego; któremu gdym się rano przypatrzyła, a oto nie był syn mój, któregom porodziła.
22 I rzekła ona druga niewiasta: Nie tak; ale syn mój jest ten żywy, a syn twój ten umarły. Ale ona rzekła: Nie; ale syn twój jest ten umarły, a syn mój ten żywy. I tak się spierały przed królem.
23 I rzekł król: Ta mówi: Ten żywy jest syn mój, a syn twój ten umarły; a ta zasię mówi: Nie tak; ale syn twój ten umarły, a syn mój ten żywy.
24 Przetoż rzekł król: Przynieście mi miecz. I przyniesiono miecz przed króla.
25 Tedy rzekł król: Rozetnijcie to żywe dziecię na dwoje, a dajcie połowę jednej, a połowę drugiej.
26 Ale niewiasta, której był ten syn żywy, mówiła do króla, (bo się były poruszyły wnętrzności jej nad synem jej,) i rzekła: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, a żadnym sposobem nie zabijajcie go. Ale druga rzekła: Niech nie będzie ani mnie, ani tobie, rozetnijcie je.
27 Tedy odpowiedział król, i rzekł: Dajcież tej dziecię żywe, a żadną miarą nie zabijajcie go; tać jest matka jego.
28 A usłyszawszy wszystek lud Izraelski ten sąd, który osądził król, bali się króla: albowiem wiedzieli, że mądrość Boża była w sercu jego ku czynieniu sądu.”
„Biblia Gdańska”

Nawiązania w literaturze i sztuce:
Utwory literackie z Salomonem w roli głównej:
Starotestamentowe apokryfy: Testament Salomona, Psalmy Salomona, Ody Salomona;Dialogues of Salomon and Saturn (X wiek) – staroangielskie podanie; partnerem Salomona w dyspucie jest chaldejski książę Saturn;
Lob Salomons (poemat religijny powstały między 1100 a 1110 rokiem);
Dialogus Salomonis et Marcolfi (ok. 1200 r.) – łaciński dialog prozą;
Rozmowy, które miał król Salomon mądry z Marchołtem grubym a sprośnym autorstwa Jana z Koszyczek (1521)
Dramat S. Bricka Sapientia Salomonis z 1547 roku.
Utwory muzyczne z Salomonem:
Oratorium G. Carissimiego Judicium Salomonis (XVII wiek)
Melodramat J. Elsnera Sąd Salomona wystawiony w Warszawie w 1806 roku
Źródło: Wikipedia

Opublikowano dnia: 10 października, 2009   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    ile salomon mial lat ( 1 Odpowiedz ) Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz  :    202 10 marca 2013
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    salomonowy wyrok Zobacz wszystkie
Komentarz Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.