Jak podaje Księga Rodzaju Adam i Ewa mieli dwóch synów Kaina i Abla. Pierwszy z nich był rolnikiem, a drugi pasterzem. Zdarzyło się tak, ze obaj złożyli ofiarę Bogu, Kain z płodów rolnych, Abel z najlepszego bydła ze swojego stada. Bóg odrzucił ofiarę Kaina i od tego czasu brat-rolnik chodził ponury, najwyraźniej zazdrosny o boskie względy brata – pasterza. Pewnego razu Kain zaprowadził Abla na pole i tam go zabił. Za karę Kain został skazany przez Boga na tułaczkę, ale jednocześnie był chroniony znamieniem mordercy. Za jego zabicie groziła siedmiokrotna kara.
Taki jest rodowód wyrażenia: Kainowe znamię - piętno zbrodniarza, bratobójcy
Rodzaj związku frazeologicznego: wg klasyfikacji Stanisława Skorupki: wyrażenia
wg klasyfikacji Andrzeja Marii Lewickiego: wyrażenia rzeczownikowe
Użycie w zdaniu: „Przypatrzmy się syndromowi Kainowego znamienia na przykładzie Człowieka z blizną Braiana De Palmy.”J. Półtorak
Źródła Biblia. Stary Testament. Księga Rodzaju Rozdz. 4,13-15
Kain powiedział Bogu Jahwe, że wyznaczona mu kara jest zbyt ciężka - skoro ma odtąd tułać się po świecie ukrywając się przed Bogiem, będzie mógł go zabić każdy człowiek, którego napotka (Rdz 4,13-14).Bóg odpowiedział mu, że każdy, kto by go zabił, poniósłby siedmiokrotną pomstę, a żeby do tego nie dopuścić, naznaczył Kaina znamieniem, by każdy mógł go od razu rozpoznać (Rdz 4,15)
Nawiązania w literaturze i sztuce: Literatura: Juliusz Słowacki „Balladyna”
John Steinbeck „Na wschód od Edenu”
George Gordon Byron “Kain”
Film: “Człowiek z blizną” w reżeserii Briana De Palmy
„Na wschód od Edenu” w reżyserii Elii Kazana
„Kain i Abel” w reżyserii Buzz Kulika
Muzyka: Normalsi „Kain i Abel”
Malarstwo: Marc Chagall, Kain i Abel
Clementz, Kain und Abel
Tintoretto, Jacopo Kain i Abel 1550-53
Mateusz Subieta „Kain i Abel”