Jerycho , miasto kananejskie było silnie obwarowane i długo broniło się przed oblężeniem Izraelitów. W końcu Pan zwrócił się do Jozuego i wskazał sposób jego zdobycia. Wszyscy wojownicy mieli okrążać miasto raz codziennie a siedmiu kapłanów z siedmioma trąbami postępowało przed Arką Przymierza i tak należało czynić przez sześć dni. Siódmego dnia po siedmiu okrążeniach głos trąby był sygnałem do wydania okrzyku wojennego przez cały lud. Wtedy mury runęły...
Taki jest rodowód wyrażenia: Trąba jerychońska – czego dziś używamy na określenie fajtłapy, niezdary, kogoś, kto się bardzo głośno zachowuje.
Rodzaj związku frazeologicznego: wg klasyfikacji Stanisława Skorupki:
wyrażenie wg klasyfikacji Andrzeja Marii Lewickiego:
wyrażenie rzeczownikowe
Użycie w zdaniu: Buzia jej się nie zamyka, ale jak zapytać o coś konkretnego, to milczy – prawdziwa trąba jerychońska.
Źródła:
Biblia. Stary Testament. Księga Jozuego
„Siedmiu kapłanów niech niesie przed Arką siedem trąb z rogów baranich. Siódmego dnia okrążycie miasto siedmiokrotnie, a kapłani zagrają na trąbach. Gdy więc zabrzmi przeciągle róg barani i usłyszycie głos trąby, niech cały lud wzniesie gromki okrzyk wojenny, a mur miasta rozpadnie się na miejscu i lud wkroczy, każdy wprost przed siebie.” (Joz 6,4-5)
Nawiązania w sztuce: Malarstwo: „Zdobycie Jerycha” według Rafaela