Na pewno wiele osób zastanawia się nad rozpoczęciem nauki języka japońskiego. Ja też stałam kiedyś przed takim dylematem.
Rozpoczynając naukę nie wiedziałam jeszcze, że język ten nie jest aż taki trudny. Wystarczą cztery zasady (wiara we własne siły, odwaga, konsekwencja i kreatywność), których należy się trzymać a dojdziemy do celu.
Myślę, że na początku powinnam przedstawić wam podstawowe wiadomości o Japonii.
Japonia jest krajem wyspiarskim, obejmuje 3922 wyspy różnej wielkości o łącznej powierzchni 377,8 tys. km kwadratowych. Większość obszaru kraju leży na czterech wyspach: Honsiu, Hokkaido, Kiusiu, Sikoku. W ukształtowaniu terenu Japonii dominują góry i wyżyny. Charakterystycznym elementem krajobrazu kraju są zespoły wzniesień typu
wulkanicznego zwieńczone stożkami. Ogółem jest 265 wulkanów, w tym czynnych ponad 50. Najwyższy szczyt kraju Fudżi wznosi się na 3776 m n.p.m.
Japonia należy do najbardziej sejsmicznych regionów na świecie. Klimat Japonii jest monsunowy, na północy umiarkowany, na południu podzwrotnikowy. W sierpniu i we wrześniu, w czasie zmiany kierunku monsunów, pojawiają się wiatry zwane tajfunami. Rzeki są krótkie, o dużym spadku, z wodospadami. Liczne są tu źródła mineralne, przeważnie gorące, pochodzenia wulkanicznego. Gejzery występują zwłaszcza na wyspie Kiusiu i Hokkaido. Roślinność jest zróżnicowana poczynając od lasów iglastych typu tajgi i lasów liściastych strefy umiarkowanej po lasy podzwrotnikowe.
Dzieje
Japonii sięgają kilku tysięcy lat p.n.e. Przez pomost Cieśniny Koreańskiej przenikały tu wpływy Chin, co doprowadziło do rozwoju gospodarki i kultury japońskiej. W VI wieku przeniknął tu buddyzm stając się
religią państwową na równi z narodową religią Japończyków – shinto. Ludność
Japonii jest niemal jednolita kulturowo i językowo. Stolica Tokio jest największym miastem kraju. Do dużych miast należą: Jokohama, Osaka, Nagoja, Sapporo, Kioto, Kobe, Kawasaki.