Państwo jugosłowiańskie powstałe po II wojnie światowej było sztucznym tworem, bardzo niejednolitym pod względem narodowościowym, kulturowym i religijnym. W Jugosławii żyło sześć narodów: Serbowie, Macedończycy, Czarnogórcy (prawosławni), Chorwaci i Słoweńcy (katolicy) oraz Bośniacy (muzułmanie). Ponadto w Wojwodinie zamieszkiwali Węgrzy.
Po śmierci Josipa Broz – Tito państwo zaczęło ulegać rozpadowi. Rozpoczął się kryzys gospodarczy, społeczny i narodowościowy, rosła korupcja, inflacja i nadużycia ludzi sprawujących władzę. Te przyczyny, a szczególnie niesnaski narodowościowe doprowadziły do , ostrych konfliktów wewnętrznych. Po objęciu fotela prezydenckiego przez Milosevicia doszło do ograniczenia autonomii Wojwodiny i zniesienia jej w Kosowie. W marcu 1991 r. serbowie nie dopuścili Chorwata S. Mesicia na stanowisko prezydenta. 25 czerwca 1991 r. Słowenia i Chorwacja ogłosiły niepodległość, co spowodowało interwencje armii jugosłowiańskiej. W Chorwacji przez kilkanaście miesięcy toczyły się ciężkie walki.
Bośnia i Hercegowina ogłosiła niepodległość w marcu 1992 r. W maju 1992 r. Serbia i Czarnogóra powołały do życia Nową Jugosławię. Po odzyskaniu niepodległości przez Bośnię w państwie doszło do najdłuższego i najbardziej krwawego konfliktu na terenie byłej Jugosławii. Przyczyną walk był konflikt religijny pomiędzy: katolikami, prawosławnymi i muzułmanami. Wojna w Bośni trwała do końca 1995 r. (21 listopada 1995 r. pokój w Dayton). W celu ochrony ludności cywilnej ONZ na terenie Bośni ustaliła sześć stref bezpieczeństwa. Pomimo stacjonowania wojsk ONZ i podpisania pokoju na terenie państwa nadal trwały walki.