Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Historia>Polityka okupacyjna wobec Polaków w czasie II wojny światowej

Polityka okupacyjna wobec Polaków w czasie II wojny światowej

książki Recenzja   według:majka24     Autor : m
ª
 
Już 23 VIII 1939 Niemcy i ZSRR dokonały podziału ziem polskich (pakt Ribbentrop – Mołotow). Granica między tymi państwami miała przebiegać na linii rzek: Pisa – Narew – Wisła – San. Jednak we wrześniu okazało się, że wojska niemieckie przekroczyły umowną linię. Wobec tego 29 IX 1939 w Moskwie podpisano nowy układ o granicy między ZSRR i Niemcami – biegła ona na linii rzek: Pisa – Narew – San. Oba państwa zobowiązały się, że będą sobie pomagać w zwalczaniu polskiego ruchu narodowego. Niemcy przejęły obszar 188 tys. km kwadratowych z 22 mln. ludności. Niemcy dokonały podziału ziem polskich na: ziemie wcielone bezpośrednio do Rzeszy oraz na Generalne Gubernatorstwo. Obszary wcielone do Rzeszy –Na obszarach tych utworzono kilka okręgów administracyjnych. Na mocy dekretu Hitlera do Rzeszy wcielono w X 1939: Wolne Miasto Gdańsk, Pomorze Gdańskie, Wielkopolskę, Górny Śląsk oraz ważne ośrodki przemysłowe: Łódź, Zagłębie Dąbrowskie, okręg ciechanowski. Tych Polaków, którzy nie nadawali się do zgermanizowania wysiedlano z zajmowanych posiadłości i wysiedlano do GG lub wywożono do obozów. Na obszarach wcielonych do Rzeszy obowiązywały te same normy co w III Rzeszy. Likwidowano tam polskie szkolnictwo, w urzędach posługiwano się tylko językiem niemieckim. Generalne Gubernatorstwo – obszar GG zajmował prawie 92 tys. km kw., z ponad 10 tys. ludności. Początkowo GG składało się z 4 dystryktów (warszawski, krakowski, lubelski, radomski), w 1941 (po agresji Niemiec na ZSRR) dołączono do GG dystrykt lwowski. Stolicą GG był Kraków, a na czele GG stał Hans Frank. W GG Polacy znajdowali się pod kontrolą okupanta, jednak zachowali prawo do szkolnictwa podstawowego oraz organizacji opiekuńczych (np. PCK i Główna Rada Opiekuńcza). Początkowo GG miało być marionetkowym państewkiem, z marionetkowym polskim rządem, jednak Niemcy szybko zrezygnowali z tego pomysłu (Informacja dodatkowa – Niemcy chcieli, by marionetkowym premierem był Wincenty Witos, ten jednak odmówił). W GG zachowano dwujęzyczność, w urzędach można było porozumieć się po polsku. Zostawiono wielu polskich urzędników. Utworzono polską policję („granatową” – nazwa ta pochodzi od koloru mundurów). Funkcjonowała tu polska prasa, z której Polacy mieli się dowiadywać o niemieckich sukcesach na froncie. W GG panował ogromny tłok i chaos organizacyjny, ponieważ przywożono tu wielu Polaków z ziem wcielonych do Rzeszy. W GG wprowadzono też walutę z napisem „Bank Emisyjny w Polsce”. Oprócz tego Niemcy zakładali na ziemiach polskich szereg obozów koncentracyjnych (Auschiwtz-Birkenau, Treblinka, Majdanek) w których, oprócz masowej zagłady ludności żydowskiej, „likwidowano” również wielu Polaków. ZSRR zajął 201 tys. km kw. z 13 mln. ludności. Tu posługiwano się przede wszystkim hasłami. Głoszono, że 17 IX Armia Czerwona wkroczyła do Polski, ponieważ musiała ochronić przed hitlerowcami ludność białoruską i ukraińską.
Część Białorusinów i Ukraińców faktycznie uwierzyła w „braterstwo” ZSRR i witała Armię Czerwoną z radością. W przemówieniu z 1 XI 1939 komisarz spraw zagranicznych ZSRR, Wiaczesław Mołotow, nazwał Polskę „szpetnym tworem Traktatu Wersalskiego”, który utrzymywał się z wyzysku mniejszości narodowych (m.in. Białorusinów i Ukraińców). Na terenach zajętych przez ZSRR Ukraińcy, Białorusini i Żydzi stanowili prawie 9 mln ludności. Byli oni negatywnie nastawieni do rządu polskiego. W tej sytuacji ZSRR stwierdził, że ludność ta sama musi zadecydować o swej przyszłości. 22 X 1939 przeprowadzono wybory delegatów do Zgromadzeń Narodowych na podstawie radzieckiej ordynacji wyborczej. W wyniku tych wyborów (które rzekomo miały mieć powszechny charakter) wybrano tych, którzy mieli wsparcie okupanta (Zarządy Tymczasowe). Dzięki wyborom we Lwowie 26 X 1939 zebrało się Zgromadzenie Ludowe Ukrainy Zachodniej, a 28 X w Białymstoku Zgromadzenie Ludowe Białorusi Zachodniej. Delegaci skrytykowali rządy polskie na tych terenach, wybrali delegatów do Rady Najwyższej ZSRR. Uchwalili też wniosek o wystąpienie z „prośbą” o wcielenie okupowanych przez ZSRR obszarów do odpowiednich republik radzieckich: białoruskiej i ukraińskiej. Rada Najwyższa ZSRR przyjęła te wnioski i w ten sposób obszary te zostały włączone do ZSRR. Na terenach tych narzucono obowiązkowo narodowość radziecką. ZSRR, w przeciwieństwie do Niemców, bardziej niż sprawami narodowościowymi interesował się sprawami ustrojowymi – dlatego też uderzono przede wszystkim w polską inteligencję i klasy posiadające, silnie atakowano też Kościół katolicki. Częste były wywózki na Sybir i do łagrów, czego efektem było ogromne zubożenie społeczeństwa. Na Syberię i do Kazachstanu wywożono całe rodziny. Deportacje odbywały się w trzech rzutach (luty 1940, czerwiec-lipiec 1940, czerwiec 1941), objęły ok. 1,5 mln. Polaków. W IV 1940 rozpoczęto mordowanie polskich jeńców wojennych z IX 1939 (w Katyniu, Miednoje, Charkowie) – byli to oficerowie z Korpusu Ochrony Pogranicza. Mordowano też polskich policjantów z obozów w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku. Wg. szacunkowych danych zamordowano ponad 15 tys. osób.
Opublikowano dnia: 07 kwietnia, 2006   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.