PISANIE PRAC http://opus.edu.pl O prowadzeniu działalności agroturystycznej czyli o wielkości sprzedaży
usług agroturystycznych , o zyskowności tej działalności decydują prawidłowo określone ceny.
Wysokie ceny – mogą zniechęcić turystów. Niskie ceny mogą przynieść straty.
Dlatego ważne jest ustalenie optymalnej ceny za proponowany produkt agroturystyczny, która zadowoliłaby obie strony.
Cena więc ma wymiar ekonomiczny . Cena musi być ustalona nie w sposób spontaniczny, ale w oparciu o dokładną ewidencję kosztów, nakładów materiałowych i pracy.
(należy prowadzić księgę przychodów i rozchodów – przydatną w polityce cenowej)
W działalności agroturystycznej nie ma jednolitych zasad ustalania cen – decyduje o nich wiele czynników.
Są to np.:- sezonowość ,warunki przyrodnicze, warunki ekonomiczne turystów, lokalne warunki ekonomiczne, cel i charakter agroturystyki, materiałowe i finansowe możliwości gospodarzy. Na trudności w dokładnej kalkulacji usług agroturystycznych decydujących o ich cenie mają wpływ:
udział materiałów własych i własnej pracy gospodarza
ceny zakupu materiałów
koszty robocizny, pomocy rodzinnej
rodzaj, wielkość i standard obiektu
koszty amortyzacji obiektu
Podczas ustalania ceny usług agroturystycznych należy wziąć pod uwagę :
ceny obowiązujace już na rynku
cenę minimalną zapewniającą ekonomiczną opłacalność
wymagania klientów
W decyzjach dotyczących poziomu cen należy kierować się progiem rentowności dla całego przedsiębiorstwa . Próg ten oznacza taką liczbę sprzedanych produktów lub usług przy której przychody ze sprzedaży zrównają się z poniesionymi kosztami na ich wytworzenie. Ale o ostatecznej cenie decydują zawsze osobiste negocjacje pomiędzy klientem a sprzedawcą. W rezultacie poziom cen sprzedawanych dóbr i usług wpływa na wielkość dochodu z gospo-darstwa agroturystycznego.
Jedną z najprostszych i często stosowanych metod określania wielkości cen jest metoda kosztowa, która uwzględnia koszt oraz zysk od kosztu.
C = Kjc + Z
gdzie:
C – cena usługi
Kjc-koszt całkowity dla jednostki usługi
Z - zysk (% narzutu od Kjc )
W metodzie tej przyjmuje się, że cena w całości powinna zwrócić całkowite koszty usługi poniesione na jej wytworzenie. Konieczna zatem jest tutaj ewidencja kosztów. Koszty całkowite plus ustalona marża dają cenę zbytu , która może być ceną wyjściową do negocjacji. Pozytywna cechą tej metody jest jej prostota, jasność i logiczność.
W agroturystyce najbardziej rozpowszechnione są pakiety usług, w których oprócz noclegów włączone są posiłki.
Cenę takiego pakietu można ustalić biorąc pod uwagę koszty całkowite związane z noclegiem oraz koszty zmienne posiłków plus zysk ( narzut procentowy od sumy kosztów ).
C = Kcn + Kzp + Z
gdzie: C – cena pakietu usług
Kcn - koszt całkowity noclegu
Kzp - koszty zmienne posiłków
Z - zysk
Aby określić koszty poniesione na przygotowanie noclegu dla jednej osoby, sumujemy koszty zmienne i koszty stałe , a następnie dzielimy przez liczbę miejsc noclegowych w ciągu roku.
Kcn = ( Ks + Kz ) : L
gdzie: Kcn – koszt całkowity noclegu
Ks - koszty stałe związane z noclegiem
Kz - koszty zmienne noclegu
L - liczba nocujących osób
Cena noclegu będzie obejmowała: koszt całkowity noclegu + zysk (% od kosztów)
Stopa zysku nie może być zbyt wysoka, gdyż zawyża cenę, a tym samym wpływa negatywnie na zbyt usług agroturystycznych. Najczęściej ustala się narzut w wysokości 15 % zysku w stosunku do kosztu całkowitego jednostkowego.
.. PISANIE PRAC http://opus.edu.pl