Magia Słowian
Magią nazywamy oddziaływanie na przyrodę i ludzi poprzez system zaklęć, specjalnych zabiegów, przedmiotów,
muzyki, tańca, śpiewu, gestów, przy słabej znajomości praw natury. Odróżniano białą magię służąca pożytkowi grupie, oraz czarną, którą wykorzystywano do osobistych korzyści ze szkoda dla innych. Słowianie także stosowali zabiegi magiczne – np. gospodyni gdakała po kurzemu dla podniesienia nośności kur, a cieśla robiący chatę mógł zrobić w drzewie tzw. zacios, który działał na szkodę lub czyjeś zdrowie. Dla zaszkodzenia komuś brano kilka kwitnących kłosów i związywano je źdźbłami, czyniono „związek” przeciwko zdrowiu, życiu, pamięci lub potencji. Wszystkie te praktyki należą do magii sympatycznej, która polegała na widzeniu związku między zjawiskami i przedmiotami pozornie nie mającymi ze sobą nic wspólnego. Słowianie także robili figurki z wosku i używali hipnozy.
(źródło: Mały słownik kultury dawnych Słowian, Warszawa 1988)