NAUKA O DUSZY1. funkcja biologiczna duszyPlaton zachował ich biologiczne pojmowanie duszy: również i dla niego była czynnikiem życia, bez którego
ciało jest martwestanowi istotę duszy: że jest tym, co się samo wprowadza w ruch.Zachowując biologiczne rozumienie duszy, Platon przestał ją natomiast rozumieć materialnie.
Dusza jest, właśnie jako czynnik życia, przeciwieństwem materii, bo materia jest z natury bezwładna, a dusza jest źródłem ruchu. Jest realna, ale nie materialna2. funkcja poznawcza duszy. Nie mając narządów zmysłowych dusza
poznaje tu sama.
Poznanie jest tu jej funkcją, a nie ciała. „Własności wspólne" nie ciało poznaje, lecz dusza; wobec zaś tego, że poznanie stanowi jedność, trzeba przyjąć, że dusza poznaje i we wszystkich innych wypadkach. Ciało i jego zmysły są dla
DUSZY narzędziem poznania. Poznaje sama bezpośrednio, bądź pośrednio, posługując się tymi narzędziami.poznanie jest funkcją duszy; bo idee znamy, choć ciało wcale z nimi nie ma i nie może mieć styczności3. funkcja religijna duszyPragnienia nieśmiertelności nie zaspokoi wszak ciało, którego zagląda pośmiertna jest widoczna; jedynie mogłaby to uczynić dusza, która zdaje się opuszczać ciało z ostatnim tchnieniemprzy duszy pozostało jedynie to, co dusza posiada „sama z siebie" bez ''udziału ciała. Z części, jakie Platon odróżnił w duszy - rozumnej, impulsywnej i zmysłowej - tylko rozumna mogła być zaliczona do „duszy samej".Dusza w pierwszym znaczeniu obejmowała czynności zmysłowe, w drugim - była samym rozumem. Pierwsza była składnikiem materialnej przyrody, druga nie była niczym z tą przyrodą związana. 4. dusza a ciało. Platonizm był nie tylko dualizmem idei i rzeczy, ale również dualizmem duszy i ciałaA) Dusza jest niematerialna.B) Jest oddzielna
od ciała, niezależna. Dusza i ciało, choć zespolone są w człowieku, istnieją wzajem niezależnie. Złączenie z
ciałem nie jest dla duszy niezbędne. dusza jest niezłożona. Jeśli człowiek stanowi jedność, to dzięki swej duszy, a nie ciału. D) Dusza jest doskonalsza od ciała. Dusza (oczywiście tylko rozumna) poznaje idee i upodabnia się do nich; przez to jest źródłem prawdy, dobra i wszystkiego, co cenne w człowiekuE) Z wyższości duszy nad ciałem wynika, że złączenie ich jest dla duszy niekorzystne. Byłaby lepsza i szczęśliwsza, gdyby była wolna od ciała; ciało jest dla niej więzieniem F) Dusza w przeciwieństwie do ciała jest nieśmiertelnaIstnienie jej nie ma końca, a także nie ma początku; jest nie tylko nieśmiertelna, ale i odwiecznaponieważ zaś życie wyklucza śmierć, więc i dusza wyklucza śmierćB) Dusza posiada wiedzę wrodzoną, musiała więc zdobyć ją przed urodzeniem, istniała zatem przed urodzeniem. dusza istniała pierwotnie bez ciała, b) zaciążył na niej grzech, c) dla odkupienia została złączona z ciałem. Gdy win? odkupi, będzie znów wolna. Jak pojmował nieskończone dzieje duszy, czekające ją po opuszczeniu ciała? Nieskończoność tę zapełniał bądź szeregiem prób i czynów, bądź niezmąconym szczęściem. Eschatologia Platona kusiła się o szczegółowe odmalowanie losów duszy: opisywała sąd pośmiertny, zamianę ciał, dawała nawet topografię miejsc, gdzie przebywają dusze po śmierci.
Więcej streszczeń na temat Platon - Pogląd na duszę i ciało