Nietzscheanizm to kierunek filozoficzny wywodzący się z
założeń niemieckiego myśliciela Friedricha
Nietzschego. Główne tezy tego
kierunku zostały opublikowane w dziele „Tako rzecze Zaratustra” (niem. Also
sprach Zarathustra) oraz „Poza dobrem i złem. Nietzscheanizm krytykował
współczesną kulturę i religię. Uznawał religię chrześcijańską za religię słabych ponieważ
wysuwała ona na czoło swoich przykazań litość i miłosierdzie. Nietzsche
stworzył teorię „nadczłowieka”, uważał, że jednostka nieprzeciętna,
wyróżniająca się w społeczeństwie nie podlega wszelkim zasadom i nakazom – może
działać poza dobrem i złem. Stało się to głównym zainteresowaniem artystów
młodopolskich, dla których artysta był jednostką wybitną, wyróżniającą się w
społeczeństwie, nie podlegającą zasadom. W dziele „Narodziny tragedii”
Nietzsche stworzył dwa typy osobowości: apolliński (wyróżniający się dążeniem
do wewnętrznego ładu i harmonii) oraz dionizyjski (wewnętrzny niepokój). Osobiście
myśliciel utożsamiał się z typem dionizyjskim. Głosił ideę przewartościowania
wartości.