W Atenach
Arystoteles (384-322 r.p.n.e.),
uczeń Platona, założył drugą wyższą
szkołę. Znajdowała się ona w rozległym ogrodzie, który od stojącej w nim świątyni Apollina-Lykejosa zwany był
Likejonem (od tego pochodzi nazwa liceum). Arystoteles nauczał, że jedyną drogą wiodącą do poznania prawdy są naukowe badania przyrody, człowieka i otaczającego go świata. Dlatego też w szkole jego obok zasobnej biblioteki było obserwatorium astronomiczne, a także specjalne pracownie i bogate zbiory zwłaszcza z zakresu botaniki.
Tu pracował Arystoteles wraz ze swymi uczniami, z którymi dzielił się swą olbrzymią wiedzą z różnych dziedzin nauki - filozofii, botaniki, zoologii, medycyny, astronomii i innych. Przekazał ją również i potomności, pozostawił bowiem po sobie wiele dzieł pisanych, z których znaczna część dochowała się do naszych czasów. Prace Arystotelesa jeszcze do XVIII wieku były źródłem wiedzy, z którego powszechnie czerpano. Dotyczy to szczególnie dzieł przyrodniczych, a przede wszystkim najlepszego z nich pt. Historia zwierząt. Arystoteles stworzył również podstawy rozwoju logiki - czyli nauki o zasadach i sposobach ścisłego, poprawnego rozumowania. On to właśnie ustalił i sformułował wiele praw tej nauki. Interesowały Arystotelesa także i zagadnienia organizacji i ustroju państwa oraz obowiązujących w nim praw. Wynikiem prowadzonych w tej dziedzinie badań były jego prace: Polityka i Ustrój polityczny Aten.
Mimo że wiedzą swą Arystoteles zdecydowanie przewyższał wszystkich mu współczesnych, poglądy jego na sprawy ustroju politycznego, czy społecznego zgodne były z poglądami panującej wówczas klasy. Najdobitniej wyraziło się to w jego stosunku do niewolnictwa.
"Gdyby opisał czółenka samo tkały..., wtedy przedsiębiorcy mogliby się obejść bez robotników, a panowie bez niewolników~. Niewolnictwo jest zatem konieczne, niezbędne, a niewolnik różni się od czółenka tkackiego jedynie tym, że żyje jest tylko żywym narzędziem."