Uwaga jest wszystkim. Ona decyduje o jakości życia. Uwaga towarzysząca wykonywaniu jakichkolwiek czynności (od zmywania
naczyń, po medytację) pozwala lepiej i szybciej je wykonywać, doświadczając przy tym większej przyjemności i zachowując spokój. Niezbędna jest do identyfikowania i obserwowania doświadczanych uczuć oraz usuwania tych szkodliwych (uważne obserwowanie własnego gniewu jest najlepszym środkiem na pozbycie się tego niszczącego uczucia). W czasie relaksu, uwaga kolejno koncentrowana na poszczególnych częściach ciała pozwala na coraz głębsze jego rozluźnienie. Jakość tej uwagi decyduje o skuteczności relaksu. Uwaga zapewnia również powodzenie medytacji. Kiedy z pełną uwagą śledzimy wdychane przez nos powietrze, a później obserwujemy jak przedostaje się ono do płuc i wraca, pozwala to nam skutecznie zatrzymać nieustanny kołowrót myśli i pogrążyć się w błogości medytacji, w której najpierw czujemy tylko oddychające ciało i pustkę umysłu, a potem, jeśli będziemy dostatecznie uważni w utrzymaniu tego stanu – już nic. Uwaga pozwala nam słyszeć to co inni mają nam do powiedzenia, a dzięki temu lepiej ich rozumieć i łatwiej nawiązywać przyjaźnie. Pozwala nam lepiej rozumieć siebie i własne potrzeby, aby odkryć najlepiej odpowiadającą im drogę życia, pewnie nią kroczyć oraz odnaleźć i właściwie ocenić życiowego partnera, a potem wzbogacać, rozwijać i chronić ten związek. Umiejętność skupiania uwagi, kształtowana i podtrzymywana przez systematyczną praktykę medytacji, pozwala łatwiej identyfikować, rozumieć i rozwiązywać problemy osobiste i zawodowe. Pozwala również pełniej doświadczać kontaktu z naturą i ze sztuką, a więc pełniej żyć. Osoby nieuważne, obojętnie przechodzą obok cudów natury i arcydzieł sztuki, w najlepszym wypadku pozytywnie odnotowując ich obecność, a kiedy wypada im się o nich wypowiedzieć, mechanicznie powtarzają przeczytane lub zasłyszane frazesy, nie zdając sobie sprawy, że korzystając z cudzych myśli i sądów, bo nie mają własnych, żyją na niby. Jaka szkoda, że młodością rządzi zwykle pośpiech i niecierpliwość, a uwaga, pojawia się dopiero jako towarzyszka nabywanej z wiekiem mądrości, albo wcale. Jak pięknie, dobrze i szczęśliwie mógłby żyć ktoś, kto dostatecznie wcześnie by zrozumiał, że uwaga jest wszystkim, bo pozwala najpierw zdobyć mądrość, a potem skutecznie ją wspierać w uczeniu się trudnej sztuki życia.