•Podobnie jak w przypadku „Mini-wykładów o maxi-sprawach” teksty zawarte w tej książce powstały na podstawie telewizyjnych
prelekcji. Zapewne dzięki temu cechują się ogromna prostotą i przejrzystością wykładu. Jeżeli
filozofia byłaby nauką, mógłbym powiedzieć, że jest to popularnonaukowa książka filozoficzna. Z tego też względu nie jest to raczej pozycja dla ludzi w filozofię mocno zaangażowanych, lecz dla tych, którzy stykają się z nią sporadycznie i lubią, aby były to spotkania raczej miłe i niezobowiązujące. •Autor przyjmuje następującą formułę wykładu: w jednym rozdziale krótko, zwięźle, ale też wyrywkowo referuje koncepcję danego filozofa, na koniec zaś wykładu próbuje ożywić przytoczoną wiedzę formułując pytania dające wyraz problemom, jakie piętrzy przed czytelnikiem omawiana koncepcja. •I tak następują po sobie kolejni myśliciele i kolejne pytania: •- Sokrates – czy może być tak, że czynimy zło
tylko przez naszą niewiedzę? Przez to, iż nie jesteśmy w stanie odróżnić zła od dobra? A jeśli tak, to czy oznacza to, że zawsze jesteśmy niewinni? • - Parmenides z Elei – Co jest rzeczywiste? Czy poznajemy byt, czy tylko to co się bytem wydaje? • - Heraklit z Efezu – Co oznacza stwierdzenie, że z perspektywy boga świat jest dobry i sprawiedliwy? Jak to pogodzić oceną świata przez człowieka, ze złem, z cierpieniem? Jak to pogodzić z chrześcijańskim Bogiem? • - Platon – Czy istnieją byty idealne, będące wzorem dla bytów jednostkowych? Czy sprawiedliwość musi być albo arbitralna, albo oparta na pozaświatowej mądrości? Czy nie ma rozwiązań pośrednich? • - Arystoteles – Czy można dać uniwersalną definicję szczęścia ludzkiego pomijając wszelkie subiektywne jego warunki? Czy reguła ‘złotego środka’ rzeczywiście prowadzi do życia szczęśliwego? A jeśli tak, to co z tymi, którzy szczęście znajdują w braku umiaru? • - Epiktet z Hieropolis – Czy stoickie zobojętnienie rzeczywiście jest dobrym wyjściem? Czy przyjęte bez ograniczeń może dać szczęście? Czy w stoickim postulacie spokoju jako życia zgodnego z naturą nie ma sprzeczności, skoro nasza natura wcale spokojną nie jest? • - Sekstus Empiryk – Jak bardzo poinniśmy być sceptyczni? Czy rzeczywiście nie dysponujemy żadnym kryterium prawdziwości? Czy rezygnacja z mniemań, ze spekulatywnych, czysto racjonalnych domysłów nie zatrzymałaby rozwoju cywilizacji? • - Święty Augustyn – Jeżeli wszystkie nasze dobre uczynki wynikają tylko i wyłącznie z bożej łaski, a z naszej woli wypływa jedynie zło, to jak to pogodzić z doktryną wolnej woli? Jak to odnieść do bożej sprawiedliwości? Czy potrafimy zrozumieć augustiańską teodyceę, głoszącą, że zło jest tylko brakiem dobra, więc w gruncie rzeczy nie istnieje? • - Święty Anzelm – Jak pogodzić wiele jego ustaleń na temat Boga z narzucającymi się wnioskami? Dla przykładu: Bóg nie może kłamać, więc czy jest wszechmocny? Bóg jest niezmienny, więc czy może się ulitować nad tymi, którzy wzbudzili jego gniew? Bóg jest sprawiedliwy, więc czy może litować się nad gresznikami? • - Mistrz Eckhart – skoro Bóg przenika wszystko, cały świat, każde wydarzenie i każdy uczynek, to czemu mielibyśmy wybierać raczej dobro, niż zło? •