Szczególnie budowle minojskie i malarstwo pozwalają na wniosek, że na Krecie istniała dobrze rozwinięta i centralnie kierowana dospodarka, w której nie można nie dostrzec wzorów wschodnich.
Pałac był centrum życia gospodarczego i zarazem rezydencją władcy, ośrodkiem religijnym, siedzibą administracji i głównym spichlerzem. Chłopi,
rzemieślnicy i artyści dostarczali swe produkty do pałacu, który określał zapłatę i decydował o ich przeznaczeniu oraz regulował handel.
Transport
towarów był ułatwiony dzięki sieci dróg, z których najważniejszy szlak łączył Knossos z południem wyspy, prowadząc dalej do Egiptu.
Odciski pieczęci pokazują statki kreteńskie, które dostarczały wyspie bogactw.
Handel morski prowadzono za pośrednictwem faktorii i portów przeładunkowych, jak np.
fenickie Ugarit. Eksportowano obok oliwy i zbóż m.in. również przedmioty sztuki i ceramikę.
Import obejmował głównie złoto, srebro, miedź, cynę i kośc słoniową.
Nad wszystkimi działaniami gospodarczymi czuwała rachunkowośc pałacu, która staranie rejestrowała stan i rodzaj towarów.
System centralnego kierowania gospodarką jest świadectwem, że społeczeństwo kreteńskie było zhierarchizowane, a dobra ściśle reglamentowane.
Nie jest pewne, czy władza skupiała się w rękach monarchy, czy rządził
władca teokratyczny, czy istniała
warstwa średnia.
Przedstawianie kobiet na freskach, pieczęciach kamiennych i w postaci figurek glinianych sprawia wrażenie, że kobieta na Krecie cieszyła się wyższą pozycją, niż później w Grecji.
Pałace na terenach osadnictwa mykeńskiego były także ośrodkami, w których pracowali rzemieślnicy i artyści.
Początkowo punkt ciężkości gospodarki mykeńskiej stanowiła uprawa roli i hodowla bydła. Dopiero później
handel zyskiwał stopniowo na znaczeniu.
Około 1400p.n.e. handel śródziemnomorski
stał się głównym żródłem bogactwa mykeńskiego. Eksportowano przede wszystkim produkty rolne, broń, naczynia i przedmioty sztuki takie, jak np. płaskorzeźby z kości słoniowej.
Wraz z handlem rozwinęło się również rzemiosło- m.in. pod wpływem sąsiedniej Krety-
wykazując coraz większą specjalizację. Całkiem dobra siec dróg sprzyjała transportowi towarów i zapewniała ogromne nadwyżki w handlu zagranicznym.
Na czele społeczeństwa mykeńskiego stał wanaks, władca, absolutny monarcha, będący jednocześnie największym właścicielem ziemskim, najbogatszym wielkim kupcem i najpotężniejszym wojownikiem. To on mianował członków arystokratycznej warstwy wyższej posłami, urzędnikami administracji i oficerami.
Warstwa właścicieli ziemskich była odpowiedzialna za administrację terenową.
Państwo Pylos np. było podzielone na 16 okręgów administracyjnych.
Najniższą warstwę tworzyła ludnośc zależna i niewolnicy.
Większośc stanowili chłopi, rzemieślnicy i robotnicy. Wydaje się, że naprawdę wolnym był tylko władca.
Więcej streszczeń na temat Gospodarka i społeczeństwo kultur śródziemnomorskich