Badania historii tych dwóch
kultur śródziemnomorskich zaczęły się dopiero wraz z wykopaliskami, które Henryk Schliemann prowadził w Mykenach /Argolida na Peloponezie/i pracami Artura Evansa w Knossos na Krecie /oloło 1900p.n.e./.
W ślad za odkryciami tych archeologów pojawiły się wkrótce dalsze
znaleziska zabytków monumentalnych oraz licznych mniejszych obiektów z epoki początków kultury greckiej.
W Knossos
znaleziono m.in. tabliczki gliniane, z dwoma różnymi systemami pisma, starszego /linearne A/ i młodszego /linearne B/.
Do tego doszły w 1939p.n.e. dalsze znaleziska tabliczek glinianych z tekstami
pisma linearnego B, które archeolog Carl Blegen wykopał w meksykańskim Pylos
/południowo- zachodni Peloponez/.
W 1952p.n.e. Michael Ventris, przy udziale Johna Chadwicka, zdołał to pismo odczytac.
Jednak mimo tych i następnych sukcesów naukowych dotychczasowe wyniki badań nie pozwalają na całościowe przedstawienie historii Krety i Myken.
Dodatkowe utrudnienie stanowi niemożnośc ustalenia
chronologii absolutnej dla całego okresu brązu na terenie Grecji /2600-1000p.n.e./.
Punktów wyjścia chronologii względnej obu kultur dostarcza historia budowy i zniszczenia pałacu w Knossos oraz datowanie danych ceramicznych, które częściowo dają się związac z lepiej datowanymi obiektami z Egiptu.
Na Krecie i na lądzie znaleziono bowiem przy wykopaliskach m.in. wazy egipskie i na odwrót- w Egipcie i na Bliskim Wschodzie ceramikę kreteńską i mykeńską.
Więcej streszczeń na temat Kreta i Mykeny- problemy badawcze